دلم برای خودم تنگ می شود

هر زنی ممکنه واسه شوهرش ملکه نباشه ، اما هر دختری واسه پدرش پرنسسه :)

دیروز شنبه خیلی حوصله أم سر رفته بود و چشمام شدیداً میسوخت

کلاً چند روزه چشمام میسوزه و حس میکنم خشک میشه و با قطره ی

اشک ِ مصنوعی هم اصلاً دردم دوا نمیشه

این چند وقته حسابی درگیرم واسه همین اگه یکم  گریه کنم تا چند روز چشمام میسوزه

 حالا شده ۲ قطره از چشمام اشک  بیاد باید بیاد تا چشمام آروم بشه..

اینکه زیاد نشستن های ِ پای ِ پی سی زیاد شده رو

قبول دارم ولی خُب سرگرمی غیر از این همدم ِ تنهاییم ندارم(رمانتیک شد)

نمیدونم چه دردی دارم فقط میدونم که هر چی هست

مهم نیست باید  تحمل کرد به هر حال زندگیه بالا و پایین داره ماااااادر

بیخیال ِ اینا دیروز خیلی کلافه بودم به بابام پیشنهاد دادم بریم میرزای ِ شیرازی من

یه درخت کریسمس بگیرم.. بابای ِ بنده خدامم که این چند روزه سردرد های ِ شدیدی

داره میدونستم که الآن میگه نمیاد .. گفت : نمیتونه حالش خوب نی..

داشتم میرفتم به اتاقم که بابام گفت پاشو بیا بریم منطقه ارامنه اونجا

پر از این چیزاییه که میخوای!

خلاصه از من انکار از بابا اصرار.. دیگه رفتیمو یکی دو تا مغازه دیدیمو بالأخره درخت ِ

کریسمس ِ مورد ِ علاقمو پیدا کردمو وسایل ِ آویزشو هم گرفتمو  آوردیم خونه و حدوداً ۴۵ دقیقه

طول کشید تا تزئینش کنم...فقط وقتی کار تموم شد دیدم نمیتونم از درد ِ کمر بلند بشم

بعد ِ شام هم با کمک ِ بابام درختو آوردیم تو اتاق چراغاشو وصل کردیمو حسابی

همه لذت بردیم..هه مامانم اولش که درختِ کاجو دید خیلی دهنش آب افتاده بود بهش گفتم

اگه میخوای مالِ تو ،  با این شرط که من ۱۰۰ تومن بهت میفروشم با کل ِ تزئینات

 قبول کرد بعد بابام  بهش گفت سایز بزرگتر از این هم بود ۱۹۰ -۲۱۰ اونا بزرگ بودن

مامانمم از خدا خواسته وقتی دید که از مال ِ من که ۱۵۰ سانتی بود بزرگترشم هست

دیگه از خرید ِ مال ِ من منصرف شد  متأسفانه

خلاصه که نشد یه چی گیرم بیاد هه

تزئینو حال کنید..فقط حیف که برف نداریم خخ

در ضمن لازم به ذکره که انواع ِ سفارشات پذیرفته میشود..

مشاهده

دل نوشت :

 راسیتش درخت ِ کریسمس رو از این جهت خریدم که چراغ هاشو شب ها روشن کنم

و بهش نگاه کنم بلکه بتونم کمی آروم بگیرم... شب که میشه و وقت ِ خواب هر چی فکر

و غم و غصه هست سراغم میاد واسه همین رفتم این درختو گرفتم تا سرگرمم کنه

که  کمتر فکرو خیال کنم... امیدوارم این درخت مفید واقع بشه

پی نوشت :

هر کس کاری کند هرقدر هم کوچک،

در معرض خشم کسانی است که کاری نمی‌کنند.

هر کس که چیزی می‌سازد،

حتی لانه فروریخته یک جفت قمری را،

منفور کسانی است که اهل ساختن نیستند.

و هر کس که چیزی را تغییر می‌دهد،

فقط به قدر جابه‌ جا کردن یک گلدان

که گیاه درون آن ممکن است در سایه بمیرد و بپوسد،

باید در انتظار سنگباران همه کسانی باشد

که عاشق توقف‌اند و ایستایی و سکون.

نادر ابراهیمی

پی نوشت :

باور کن رفتنم را ، که میروم تا خاطره أم با ماندنم لگدمال نشود!

 دل نوشت :

اینکه گاهی دلت میخواد یکی که دوستش داری کنارت باشه ، همدمت باشه ،

عاشقت  باشه ، بهت احترام بزاره ، براش ارزش داشته باشی ،

آدم باشه ، درکت کنه ،  قدرتو بدونه ، تو رو برای ِ خودت بخواد ، تو در

درجه ی اول براش مهم باشی ، بهت محبت کنه

آیا خواسته یِ زیادیه؟

* بابا بازم عالم ِ مجردی رو شُکر که نه کسی رو داری بهت گیر بده نه کسی رو داری که

بخوای به خاطر ِ حرفی که بهت زده دلت تا چند وقت بگیره!

اما اینکه حس ِ تنهایی آزارت میده هم یه مسئله ی ِ دیگه أس!

دقت کنین : خداوند زن را از پای ِ مرد نساخت که برده یِ او باشد ، از

سرش نساخت که اربابش شود ، بلکه از پهلوی ِ چپش ساخت تا نزدیکِ قلبش باشد!!

عشق گاهی خواهش برگ است در اندوه تاک
عشق گاهی رویش برگ است در تن پوش خاک
عشق گاهی ناودان گریه ی اشک بهار
عشق گاهی طعنه بر سرو است در بالای دار
عشق گاهی یک تلنگر بر زلال تنگ نور
پیچ و تاب ماهی اندیشه در ژرفای تور
عشق گاهی می رودآهسته تا عمق نگاه
همنشین خلوت غمگین آه
عشق گاهی شور رستن در گیاه
عشق گاهی غرقه ی خورشید در افسون ماه

عشق گاهی سوز هجران است در اندوه نی
رمز هوشیاریست در مستی می

عشق گاهی آبی نیلوفریست
قلک اندیشه ی سبز خیال کودکیست

عشق گاهی معجز قلب مریض
رویش سبزینه ای در برگ ریز

عشق گاهی  شرم خورشید است  در قاب غروب
روزه ای با قصد قربت ذکر بر لب پایکوب

عشق گاهی  هق هق آرام  اما بی صدا
اشک ریز ذکر محبوب است  در پیش خدا
عشق گاهی طعم  وصلت می دهد
مزه ی شیرین  وحدت می دهد

عشق گاهی  شوری هجران دوست
تلخی هرگز ندیدن های اوست
عشق گاهی یک سفر در شط شب
عشق پاورچین نجوای دو لب

عشق گاهی  مشق های کودکیست
حس بودن با خدا در سادگیست

عشق گاهی  کیمیای زندگیست
عشق در گل  راز ناپژمردگیست
عشق گاهی  هجرت از من  تا ما شدن
عشق یعنی با تو بودن ما شدن

عشق گاهی بوی رفتن می دهد
صوت شبناک تو را سر می دهد

عشق گاهی نغمه ای  در گوش شب
عادتی شیرین  به نجوای دو لب

عشق گاهی  می نشیند روی بام
گاه با صد میل  می افتد به دام

عشق گاهی  سر به روی شانه ای
اشک ریز آخر  افسانه ای

عشق گاهی  یک بغل دلواپسی
عطر مستی ساز  شب بو اطلسی

عشق گاهی هم حکایت می کند
از جدایی ها شکایت می کند

عشق گاهی نو بهاری  گاه پاییزی سرخ زرد!
گاه لبخندی به لب های تو  گاهی کوه درد

عشق گاهی  دست لرزان تو می گیرد  درون دست خویش
گاه مکتوب تورا ناخوانده می داند زپیش

عشق گاهی راز پروانه است  پیرامون شمع
گاه حس اوج تنهاییست در انبوه جمع

عشق گاهی  بوی یاس رازقی
ساقدوش خانه ی  بن بست یاد مادری

عشق گاهی هم خجالت می کشد
دستمال تر به پیشانی عالم می کشد

عشق گاهی  ناقه ی اندیشه ها را  پی کند
هفت منزل را  تا رسیدن بی صبوری طی کند

عشق گاهی هم نجاتت می دهد
سیب در دستی و صاحبخانه راهت می دهد

عشق گاهی در عصا پنهان شود
گاه بر آتش  گلستان می شود
عشق گاه  رود را خواهد شکافت
فتنه ی نمرودیان زو رنگ باخت

عشق گاهی خارج از  ادراک هاست
طعنه ی لولاک  بر افلاک هاست

عشق گاهی  استخوانی در گلوست
زخم مسماریست  در پهلوی دوست

عشق گاهی ذکر محبوب است  بر نی های تیز
گاه در چشمان مشکی  اشک ریز

عشق گاهی خاطر فرهاد و شیرین می کند
گاه میل لیلی اش  با جام مجنون می کند

عشق گاهی تاری یک آه بر آیینه ای
حسرت نا دیدن معشوق در آدینه ای

عشق گاهی موج دریا می شود
گاه با ساحل هم آوا می شود

عشق گاهی  چاه را منزل کند
یوسفین دل را  مطاع دل کند

عشق گاهی هم به خون آغشته شد

با شقایق ها نشست و  هم نشین لاله شد
عشق گاهی  در فنا معنا شود
واژگان دفتر  کشف و تمناها شود
عشق را گو  هرچه  می خواهد شود
با تو اما  عشق  پیدا می شود
بی تو اما عشق کی معنا شود؟

دل نوشت :

به قول ِ دیالوگ ِ قلب ِ یخی:

*  کاش میفهمیدی که "اینجا" چی میگذره

دلم بشکنه حرفی نیست..

حقیقت رو ازت میخوام..

خودت خورشید شدی بی من.. منم دلتنگی ِ بارون

دل نوشت :

شب یلدا بهتون خوش گذشت؟

ما که مثل ِ هر سال نمیگیریم هه

شاید یکم بی بُخاریم ولی من دوست دارم شب ِ یلدا رو جشن بگیریم!

قبلنا که بچه تر بودم می رفتیم خونه مادرِ بابام... یه بارم رفتیم خونه ی شوهر عمه أم..

اونجا من فهمیدم شب ِ یلدا یعنی چی! اما حیف ...

دیشب خیلی حوصله أم سر رفته بود همسایه بالاییمونم قشنگ رفته بودن تو بالکن و حسابی

خوش بودن اما ما که حیاط داریم هیچ کاری نکردیم.. مثلاً شب ِ یلدامون افتاده امشب هر چند

که باز فرقی نمیکنه.. امشب شاید داییام بیان در کنار ِ اونا جشن بگیریم شایدم نیان..

دیشب که بابام زنگ زد به داییم پرسید کجایین؟ که گفت: خونه ی داداش(اون یکی داییم)

به مامانم گفتم: هی بهتون میگم پاشید بعد ِ شام بریم جواب سربالا میدید بیاید حالا اینا رفتن اونجا ما

هم اینجا بیکار داریم تلویزیون نگاه میکنیم انگار نه انگار امشب شب ِ یلداست!خخ

بعد مامانم برداشته میگه: از سال ِ دیگه میریم خونه داداش

ساعت ۱۱ بود گفتم پاشید الآن بریم بعد بابام برداشت گفت: من چشمام خوابه ..گفتم: خب من رانندگی میکنم

فقط میخندید.. حالا هم که فهمیده من جریانم از چه قراره خجالت آوره هی بخوام بگم بریم خونه دایی..

تقریباً ۳ماهه که دایی اینامو ندیدم حالا زهرا امروز میگفت خیلی دلتنگشون شدیم ۲۲بهمن میریزیم

سرشون

ماجرا از این قراره که این چند سال که برای ِ راهپیمایی میرفتیم ماشینو میذاشتیم جلو در ِ خونه ی داییم اینا..

بعد هم که از راهپیمایی می اومدیم یه زنگ درو میزدیم تا سلام و احوالپرسی کنیمو بریم خونه

بعد داییم از اونجایی که حسابی از پس ِ ما بر میاد ما رو شوت میکرد تو خونه أشون نهارو بهمون میدادو

بعدشم عصری میرفتیم خونمون.. حالا تقریبا ۲ساله که تو راهپیمایی ها بهمون میگن که با اونا هماهنگ

کنیم که بریم.. امسال دیدیم خبری ازشون نشدو زنگ نزدن ما هم بهشون زنگ نزدیم یهو دیدیم وسط ِ

راهپیمایی زنگ زدن که کجایینو  چرا ما رو خبر نکردینو از این حرفا..بعد دیگه اومدن تو راهپیمایی دنبال ِ ما

و یه راست رفتیم دم ِ خونشون که ماشینو برداریم که باز به زور و اصرار شوت شدیم خونه أشون..

زن داییم به زور نگهمون داشتو با کمک ِ پسر داییم ماکارونی درست کردنو خوردیم..

هرسال که بعد ِ راهپیمایی میریم خونشون عصرش حسابی دلم میگیره و یه چیزی مث ِ خوره وجودمو

میخوره حالا چی هست مهم نیست فقط دوست ندارم بعد ِ راهپیمایی ها بریم خونه اونا اصلاً

احساس ِ خوبی ندارم نمیدونم چرا..

 دل نوشت :

دیروز رفتم پیش ِ دکترم برای دادنِ قرصای جدید.. منو دیده میگه حالت چطوره؟ روبه راهی؟

تصمیمی گرفتی یا هنوز نه؟

لازم به ذکره که این همون خانوم دکتریه که بنده جلوش گریه کردم(شرم آوره وقتی یادش می افتم!)

دیگه لبخند زدمو گفتم نه هنوز..بعد برداشته میگه بابا یه تصمیمی بگیر دیگه!

داشت دارو تجویز میکردو روش ِ خوردنشو گوشزد میکرد که حس میکردم هیچی متوجه نمیشم

نمیدونم گیج میزدم بعد یهو گفتم یعنی باید از فردا قرصو بخورم؟ که دیگه یه نگاه بهم کردو مثِ معلما

که میگن گفتم از کی؟ منم مثِ شاگردا گفتم آهان از شنبه ..بعدشم حرصم در اومدو خداحافظی کردیمو رفتیم!

تو ماشین حسابی اعصابم بهم ریخته بود به مامانم گفتم من از این خوشم نمیاد باهاش حال نمیکنم

میرم تحقیق میکنم کدوم دکتر بهتره اینو ولش میکنم..مامانمم برداشت گفت: من دیگه باهات جایی

غیر از اینجا نمیام.. خلاصه که واقعاْ رو اعصابمه روش تو روم باز شده هم مث ِ بچه ها باهام رفتار میکنه

هم فکر میکنه اجازه داره به آدم گیر بده یا تو مسائل ِ شخصی آدم دخالت کنه! مسخره 

* جدیدا ْ هم نمیتونم به پشت بخوابم و حسابی معده أم درد میگیره و انگار همون لحظه یه  میله

آهنی تو معده أت فرو کردن و همچین حسی دارم فکر میکنم باید یه سر به دکتر ِ معده أم بزنم..

به بابام میگم بزار این قرصو شروع کنم بریم هم همینو میده میگه نه سرخود خودتو درمان نکن!

والا دیگه نمیدونم چی باید برم به دکتر بگم!!هر سری هم که رفتیم یه آزمایش داده..

آندوسکوپی دادم هیچی نبوده.. آزمایش برای صفرا دادم هیچی نبوده..هر بار هم میگه استرس داری

یه قرص هم تجویز میکنه برای ِ کاهش ِ استرس و باز چند ماه بعد از اتمام ِ قرص حالم میشه مث ِ قبلش!!

بازم شکر ِخدا که لازم نیست مث ِ خیلی ها که بیماری های ِ سختی دارن تو بیمارستان بستری بشم

 و تحمل ِ این درد ها برام عادت شده ...

شکر

پی نوشت :

دردم می آید وقتی که می بینم روشنفکریتان برای دختران غریبه است

به خواهر و مادر خود که میرسید قیصر میشوید..

 

پی نوشت :

دلم تنگـ می شـود گاهـی !
برای ِ ... یك « دوستت دارم » ِ سـاده !
دو « فنجـان قهــوه ی داغ »
سه « روز » تعـطیلی در زمسـتان !
چـهار « خنـده ی بلنــد »
و پنــج « انگشـت » ِ دوست داشتـنی !

 

 

 

 

 

چــه بیـــرحم می شویــــ تقــدیـــرآنـــــــگاه کـــه می گویــــــــی : تقصـــــیر خودتـــــ بـــــــود....!

دیروز سه شنبه ساعت ۱۱ وقت دکتر دندان پزشک داشتیم...

من و مامانم به همراه ِ بابام رفتیم مطب ِ دکتر ...

قبلاً عکس های ِ دندونای منو دیده بودو گفته بود که ۲-۳ تا پوسیدگی داری...

دیگه دیروز یه دندونمو پُر کردو وقت داد برایِ دوشنبه...

آخ دیروز تا اومد آمپول ِ بی حسی رو بزنه خیلی بد زد... از درد چشمامو بستم!

خیلی ناجور تو لثه هام آمپولو فرو کرد ، هر چند که با ۲-۳ تا مسکن تا نصفه شب دردش ساکت شد

حالا غصه أم گرفته واسه دوشنبه ! حتماً دوباره همون آشو همون کاسه أس :(

دکترش دکتر ِ خوبیه اما من ماشاء الله بعد چند ساله دارم میرم دندون پزشکی دیگه عادت ندارم

 به روش ِ کار ِ اینا! برای ِ عمل ِ چشمام اینقدر درد نکشیدم که با یه آمپول ِ داغون

ِ این تا عصری از درد ناله میکردم

ولی خداییش خوب پول در میارن !

دندون ِ منو با کامپوزیت پُر کردو یه دندون ِ عقل ی مامانمو کشید ۱۷۰ تومن کاسب شد!

یعنی یه لحظه دلم میخواست منم دندون پزشک میشدمو این همه درآمد داشتم ولی بعد گفتم

 بهتر که نشدم واقعاً یه عالمه کثیف کاری داره که کار ِ من نیست

منم حسااااااااااااس بعدشم پولی که سلیقه ای گرفته بشه خوردن نداره!!

اگه بهترین دکتر هم باشی باید واسه همه ی مردم وقت بزاری نه یه عده که فقط جیبتو پُر کنن...

اگه دکتر میشدم شاید تو هفته ۲ روزشو رایگان کار میکردم اما خُب حالا که نشدم دوست دارم تو جای ِ دیگه

با عنوان ِ دیگه به مردم ِ کشورم در حد ِ توانم خدمت کنم...حالا کی این آرزو تحقق پیدا کنه با خداست!

* به قولی میگن هر کسی رو واسه یه کاری ساختن!  ولی من نمیدونم واقعاً

الآن واسه چه کاری ساخته شدم؟

منشی که نشدیم (چه بهتر ، رهبری هم شغلِ منشی گری رو واسه خانوما خوب نمیدونست!)

والا درس هم فعلاً که نخوندم لااقل باید یه کاری یاد بگیرم از این بیکاری بیرون بیام!

کار کردن تو مغازه هایِ فروش ِ لباسو ... رو خیلی دوست دارم

کلاً شغل ِ فروشندگی رو دوست دارم هم یه تنوعه هم روز به روز با آدمای ِ مختلف سرو کله میزنی...

به بابام میگم تا من برم دانشگاهو درس بخونمو یه رشته ی خوب قبول بشم تو میای یه کاری میزنیو

من غصه میخورم که دیگه نمیتونم به آرزوم برسمپس زودتر اقدام کن که من حسرت نخورم..

والا همه ی کارها وقتی انجام میشه که تو به یه چیزی مشغول بشی

ـــــــــــ ــــــــــــــــ ــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

* تصمیم دارم یه برنامه ی روزانه داشته باشم برای ِ سرحال اومدن ِ اینجانب!

برنامه أم هم مربوط به بخش ِ ورزشی میشه هم آشپزی...

۱- میخوام ان شا ء الله از این به بعد غذاهایی مصرف کنم که سبزیجات توش بیشتر به کار رفته باشن...

جدیداً رفتم تو نت یه سایت ِ خوب ، غذاهایی از نوع ِ سبزیجات پیدا کردمو اگه بشه قراره یا خودم درست کنم

یا زحمتشو بندازم گردن ِ مادر جان

۲- میخوام عصرها یا صبح  ِ زود برنامه ی پیاده روی یا دویدن رو تردمیل داشته باشم...

این روش هم سرحال ترم میکنه هم با انرژی تر به کارهای ِ روزمره أم رسیدگی میکنم...

راسیتش یه چند وقتیه از سرگیجه رنج میبرم و حالا دلیلش چیه مهم نیست فقط میخوام بدنمو قوی کنم

شاید بتونم بر مریضی ها غلبه کنمو کمتر قرص بخورمو درد بکشم

۳- شاید برنامه ی مسافرت مجردی هم ترتیب بدم.. من یه عالمه دوست دارم اما یکی از یکی بی بخار تر!

اردیبهشت ماه جون میده برای ِ رفتن به شمال ! حالا کی به آرزوم میرسم خدا میدونه...

ولی اگه بشه گوش ِ شیطون کر قراره با یکی از دوستام بهمن ماه بریم مشهد...البته اگه اینبار

دیپورت نشیم و سعادت زیارت داشته باشیم تصمیم داریم بریم ، هم یه آب و هوایی برای ِ

کنکور ِ وامونده تازه میکنیم هم زیارت میکنیمو سبک بر می گردیم

البته شاید با ۲ تا از دوستام بریم اما حالا فعلاً هیچی معلوم نیست...

فقط امیدوارم امام رضا بطلبه

ـــــــــــ ــــــــــــــــ ــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پی نوشت :

دلم گم کرده راهش را

و چشمانم نگاهش را

شبیه آسمانی که

شبی گم کرده ماهش را

دل نوشت :

چند شبه خواب ِ چند نفر رو میبینم که حسابی کلافه أم کرده... وقتی از خواب بیدار میشم

تعجب میکنم که چرا هر شب راهشونو کج میکننو میان به خواب ِ من؟ مگه کار و زندگی ندارن؟

واقعاً میمونم واسه خواب هایی که پُر از آدم های ِ تکراری شده...

حالا مشکل کجاست و چیه و چرا راه به راه میان تو خوابم خدا میدونه!

 پی نوشت :

افلاطون را گفتند: چرا هرگز غمگين نميشوي؟؟؟

گفت: دل بر آنچه نميماند نمي بندم.....

 

 

شب ِ چهارشنبه زن عموم از پای ِ تلفن برای ِ مراسمِ سُفره

دعوتم کرد که برم اما اصلاً حوصله نداشتم با این که قبلاً هم گفته بودم جایی نمیام اما

شخصاً پای ِ تلفن چیزی گفت که مجبور شدم به ناچار پاشم برم!

یعنی یه جورایی گفت اگه نیای حرف ِ منو زمین انداختی دیگه منم ...

پنجشنبه ساعت 15 تا 17 مراسم سُفره بود ..چقدر حوصله سر بر بود بماند اون خانم جلسه ایش

هم که دیگه آخرش بود! از مراسم های سُفره به خاطر ِ بی سواد بودن ِ یه عده خانم جلسه ای

که فقط به فکر ِ پُر کردن ِ جیب ِ مبارکشونن بیزارم..

یه اصطلاحی موقع ِ روضه خوندنش به کار بُرد که واقعاً اومدم پاشم وسط ِ مراسم بگم

شأنِ مجلسو حفظ کنه که دیگه جلوی ِ خودمو گرفتم! ش.من قاطی :دی

تو روضه أش برای ِ امام حسین میخوند من سگ ِ درگاتَم اُستُخوانَم بده! فکر کنید یعنی تا چه حد

جاهل! خوبه این همه علما و مراجع بردن ِ این گونه القابو دور از شأن و پایین آوردن ِ

ارزش ِ انسان میدوننو اونوقت امثال ِ این ها...!!!

چه بگویم که نگویم بهتر است...

اصل ِ ماجرا از این قراره که بعد از تموم شدن ِ مجلس مردم افتادن به خوردنو منو مامانم تو آشپزخونه

نشستیمو یه چای خوردیم تو این حین بود که دوست ِ مامانم که از 13 سالگی من تا الآنم

دورادور پیغام میرسوند که مونا عروس ِ منه و از این چرتو پرت گفتنا ما رو دید!

زن عمومم دستشو انداخت دور گردن منو هی قربون صدقه من رفتو جلوی ِ اون دوست ِ به

ظاهر محترم ِ مادرم مدام میگفت این عروسک ِ منه و از این جور تعابیر که از گفتنش معذوریم!خخ!

خانمه یه نگاه به سر تا پای ِ من انداختو سلامو احوالپرسی کردیمو برداشت گفت با بچگیت مو نمیزنی

عین ِ بچگیاتی... بعدشم روشو کرد به دوستشو گفت: این عروس ِ منه ها! آخ تا شنیدم داره این حرفو

میزنه چنان حرارتی وجودمو گرفت که حس کردم از کله أم  داره دود بلند میشه

دیدم داره اعصابم حسابی خراب میشه و نزدیکه که یه چیزی از دهنم بپره و بگمو مامانم شرمنده

بشه که سریع جیم شدم تو اتاق ِ "دختر ِ صاحب خونه که یکی دیگه از دوستای ِ مامانمه!"

یکم تو اتاق با موبایلم ور رفتمو دیدم حالم بهتر شده ولی باز یه حس ِ بدی داشتم

از اتاق اومدم بیرونو دنبال ِ مامانم میگشتم که دیدم رفته پیش ِ همین خانوم ِ به ظاهر محترمو

داره باهاش حرف میزنه... دیگه نشستم رو صندلی  و باز با موبایلم ور رفتم...

فقط خدا خدا میکردم سریع مامانم حاضر بشه پاشیم بریم بیرون که من حالم بهتر بشه..

تو این گیرودار بودم که دیدم دختر ِ صاحب خونه نیشخند میزنه و میگه اینقدر با موبایلت ور نرو دختر!

باز دیدم نه انگاری اینجا هم بشینم امنیت ندارم دیگه رفتم رو مبل ِ سمت ِ در ِ خونه نشستمو

موقع ِ اذان بود که مامانم رفت تو اتاق ِ دختر ِ صاحبخونه که نماز بخونه رفتم دنبالش که یه چیزی بهش

بگم که دیدم اون خانوم ِ به ظاهر محترمم هست! تا اومدم مامانمو صدا کنم برداشت

به مامانم گفت: عروس ِ گلمو فعلاً شوهرش نده تا ما بیایم سراغش!

منم دیدم دیگه هیچی نگم منفجر میشم! برداشتم گفتم : من قصد ِ ازدواج با هیچ کسی رو فعلاً

ندارم .. بعد برداشت به مامانم گفت : پس خُمره بگیر چند سالی نگهش دار تا ما بیایم..

مامانمم که بگو مگوی ما دوتا رو میدید غش کرده بود از خنده منم حرص میخوردم که نگو..

بعد بهش یه نیشخند زدمو گفتم اون کسی که من میخوام چون نیست حالا حالا ها هم ازدواج نمیکنم

حالا هر کسی هم بخواد بیاد خواستگاری چون قصد ِ ازدواج ندارم خودش شرمنده میشه!

دیگه از اون طرف زن عموم گفت: این خیلی ناز داره ها باید هر کسی باهاش ازدواج میکنه

حسابی هواشو داشته باشه و نازشو بخره... دیگه پررو پررو برداشت گفت: خُب اون دیگه

به پسرم ربط داره نه من.. بعد مامانم قبلاً بهش گفته بود مونا یه کسی با ویژگی های ِ خاصی

میخواد که الآن تو کمتر کسی همشو با هم میتونی پیدا کنی !

بعد پرسیده بوده که چیه؟ مامانمم گفته بوده یکیش اینه که طرف باید لال باشه :))

یهو گفته یعنی چی که لال باشه؟ مامانمم گفته بوده یعنی اینکه دهنشو بسته نگه داره :دی

آخ وقتی مامانم تو خونه برام تعریف کرد خندیدم گفتم : بهش میگفتی مخصوصاً خانواده شوهرش!

گفتم لااقل میگفتی که دیگه بعداً جرأت نکنه تو دهنا بندازه عروس ِ گلمه عروسِ گلمه ها!

هیچی دیگه اون روز با این که هیچ کاری هم نکرده بودمو ساده بودم همه نگاهم میکردن انگار من

از کره ی مریخ اومده بودم خیلی خنده دار بود! شبش هم که خوابیدم ساعت 4-5 صبح بود که

تالاپی از تختم افتادم پایین یهو از خواب پریدمو با دردِ پا و دست اومدم رو تخت!

بعدشم که از ترس نتونستم خوب بخوابمو ترسیدم باز تالاپی از تخت بیفتم پایین...

دیگه هیچی گلاب به روتون بعد ِ نماز چنان حالت تهوعی داشتم که چندتا صلوات نذر ِ

حضرت عباس کردمو قسمش دادم که حالم بهم نخوره...درد ِ معده و ح تهوع تا 2 ساعت

خوابو از چشمام برداشت... دیگه بعدش یکم آروم شدم... خلاصه که به غلط کردن

افتادم تا من باشم که دیگه تو مجلس ها شرکت نکنم!

مامانم میگه : تقصیر ِ خودته دیر به دیر میبیننت که اینطوری هم کله پا میشی:D

والا من دیگه نمیدونم چی بگم و أصلاً چی باید بگم! :(

دل نوشت :

امشب به خاطر ِ حرف ِ دو تا آدم ِ مضحک تر از مضحک چنان بغضی رو دلم نشست که

حتی گریه هم به چشمام نمیاد... چقدر بده آدم از حرف ِ یه عده دلگیر بشه که مسخره کردن ِ

تو لحظه های ِ خوشیشونو رقم میزنه...چقدر سخته  

دل نوشت :

من ، بغض ، عشق

من ، عشق ، تنهایی

من ، غم ،غصه ، فکر ، تنهایی

من ، فکر ، مردن ، شاید ، تنهایی

من ، تو ، او ، ما ، تنها

من ، فکر ، امید ،کتاب ، کنکور ، دلسرد

من ، کتاب ، بابا ، امید ، بخون ، بابا ، تنها

من ، کتاب ، دلسرد ، رویا ، بابا ، تنها

من ، درد ، فکر ، تنها

من....

التماس دعا

پی نوشت :

کـــــــــــــــــــــــا ش ...
مرحـــــــــــــــمي بـــــــودي براي دل خستم...
اما افسوس ....
که دردم بي درمان اســـــــت ...

دل نوشت :

آزرده خاطرم

از تو ، از همه ، از آن زمان که میخواهم نباشم اما هستم...

نفس می کشم ، کم می آورم ، و باز نفس میکشم!

لحظه ها حوصله سر بَر اند!!!

میروم تا تنهایی ، خستگی ، پریشان حالیم درمان شود

افسوس که پریشان حالتر ، خسته تر ، تنها تر بر می گردم با بغضی اضافه بر آن ها...

می گویند : جمع که باشی ، دور ِ هم که باشی شاد میشوی ، خندان می شوی

اما نگفته أند که مجموع و جمعیت پریشان حالی می آورد ، بغض می آورد ، غصه بر دل می نشاند

نگفته أند که بار ِ منفی به همراه دارد دور ِ هم بودن...

می روی به امیدِ شادتر شدن اما غمگین تر برگشت زده می شوی و این میشود حالِ امشب ِ تو

که چنان به سُخره میگیرندت که خودت میخندی تا همرنگ جماعت ِ ابله شوی!

و این است معنای ِ تنهایی ، دور ِ هم بودن هایِ رنج آور ، عذاب ِ از یک رگ و ریشه بودن ،

خویشاوند بودن ، توبه کار میشوی ، غصه میشوی و باز لبخند تلخ بر لب هایت نقش میبندد تا مبادا

دل ِ عزیز ترین کَسَت بگیرد از غم ِ تلخِ ِمسخره شدن ِ تو...

تو باشی ، عشق هست ، تنفس هست ، اما بغض پنهان میشود...

تو که باشی هیچ کس جرأت ندارد دخترت را به سُخره بگیرد اما امان از لحظه ای که

نبوده باشی ، او با دیگران همدست میشود تا دخترت را با حرف هایش پَرپَر کند و تو آن زمان

سر میرسی که دیگر دخترت از شدتِ بغض گلبرگی برایش نمانده و چه زود دیر میشود....

دوران ِ پیش دانشگاهی بود که تازه فهمیدم روز ِ تولدم ۲۷ آبان نیست!

هر سال مادرم اینا روز ِ ۲۷ آبان برام تولد میگرفتن ، یه روز بود که داشتم شناسنامه أمو نگاه میکردم

که یهو چشمم خورد به تاریخ تولدمو تعجب کردم که چرا ۲۹ آبانه اونوقت مامانم اینا ۲۷ آبان...؟

تو این گیرو دار بودم که به بابام گفتم : تولد من مگه ۲۷ آبان نیست؟ گفت : چرا

گفتم پس این چیه تو شناسنامه أم زده؟ گفت چیه؟ نگاه که کرد خندید گفت إإإإ یعنی این مدت

ما واسه تو ۲ روز جلو تر تولد می گرفتیم؟

دیگه هیچی از اون موقع تا حالا ۳ سالی میشه که ۲۹ آبان تولدمو جشن میگیریم!

البته جشن که چه عرض کنم یه کیک میخوریمو هر کی کادوشو میده و این میشه تولدامون!

امسال نمیخوام نه کیک بخرن نه کادو بدن

مامانم که میگفت : دوستاتو دعوت کن خونه أمون واست جشن تولد میگیرم گفتم : نه بابا  نمیخواد حوصله

ندارم  همون میرم بیرون به نفع تره!

چهارشنبه به دو -سه نفر اس ام اس زدم که شنبه میان بریم بیرون؟

از این ۲ -۳ نفر فقط مهسا بود که قبول کرد بیاد بریم بیرون!

حالا شنبه قرار شد که بریم یه کافی شاپ ِ درست و حسابی تا کنار هم یه چی بخوریمو برگردیم خونه

کافی شاپ 28/8/90

روز جمعه  از حموم که اومدم تو اتاقم دیدم دریا ۲ تا میسد کال انداخته و یه مسیج که زنگ بزن

آهنگ پیشوازمو گوش بده.. حدس زدم که ممکنه آهنگ تولدی چیزی گذاشته باشه..

بهش اس دادم که چشم الآن میزنگم!

زنگ که خورد دیدم یه موزیک تولد گذاشته و حسابی ذوق کردم که چه دوست ِ با معرفتو دوست داشتنی دارم..

بعدشم که یه اس ام اس بانمک فرستاده بود که کلی خندیدمو حسابی تبریک گفته بود که

خجالت زده أم کرد و سوپرایزیدم...

دریا طبق ِ همون ۲۷ آبان هر سال به من تولدمو تبریک میگه یه جورایی اکثر ِ دوستام همون

تاریخ ِ ۲۷ آبانو به یاد دارن ولی با همه ی اینا کلی ذوق زده أم کرده بود..

از اون طرف کتایون  عزیزم تولدمو بهم تبریک گفته بودو خیلی خوشحالم کرد

پنجشنبه عصری هم مهسا دوست ِ نتی عزیزم بهم زنگ زدو کلی تبریک گفت  خلاصه که خیلی خوشحال

شدم که دوستام به یادم هستنو هیچ وقت تنهام نمیزارن

امروز جمعه أس که دارم آپدیت میکنم چون میترسم شنبه که میرم بیرون دیگه حس و حال ِ

آپدیت نداشته باشم بابت همین گفتم از حالا آپدیت کنم و بگم که خوشحالم دوستایی دارم که به یادمن و

منو ، بودنمو ، تولدمو فراموش نمیکنن  باید الآن شکلک اشک بزارم ولی ... ممنونم از همتون

* تولدم مبارک ، بفرمایید کیک تخیلی نوش جان بفرمایید لطفاً کادو تخیلی هم فراموش نشه

* این تولد هایی که خارجکی ها تو فیلم هاشون برای ِ همسراشون میگیرن خیلی با نمکه!

آدم وقتی میبینه ذوق مرگ میشه چه برسه به اونی که تولدشه

تولد یعنی این که طرفت سوپرایزت کنه و حسابی ذوق زده بشی و بخوای از خوشحالی بمیری!

این یعنی تولد که من یکی تا حالا تجربه أش نکردم..

تولدی که رویایی باشه میتونه این شکلی باشه :

باغی در صدا

"سهراب سپهری "

در باغی رها شده بودم

نوری بی رنگ و سبک بر من می وزید

آیا من خود بدین باغ آمده بودم

و یا باغ اطراف ِ مرا پر کرده بود؟

هوای باغ از من می گذشت

شاخ و برگش در  وجودم می لغزید

آیا این باغ سایه ی روحی نبود

که لحظه ای بر مرداب زندگی خم شده بود؟

ناگهان صدایی باغ را در خود جا داد

صدایی که به هیچ شباهت داشت

گویی عطری خودش را در آیینه تماشا می کرد

همیشه از روزنه ای ناپیدا

این صدا در تاریکی زندگیم ،رها شده بود

من ناگاه آمده بودم خستگی در من نبود

راهی پیموده نشد

آیا پیش از این زندگیم فضایی دیگر داشت؟

ناگهان رنگی دمید

پیکری روی علفها افتاده بود

انسانی که شباهت دوری با خود داشت

باغ در ته چشمانش بود

و جا پای ِ صدا همراه ِ تپش هایش

زندگی اش آهسته بود

وجودش بی خبری شفافم را آشفته بود

وزشی برخاست

دریچه ای بر خیرگی ام گشود

روشنی ِ تندی به باغ آمد

باغ می پژمرد

و من به درون دریچه ها رها  می شدم

دل  نوشت :

اگه قرار به برگزاری ِ جشن ِ تولدی باشه میخوام بگم فکر کنن که انگار نه انگار تولدی در پیشه!

 دیگه علاقه ای به جشن ِ تولدم ندارم ، باید با مادرم درمیون بزارم .. حالا اگه بخوام تو جمع بگم شاید بگن

خودشو لوس کرده این اداها چیه! ولی به مامانم که بگم بهشون درست و حسابی میگه اینطوری

راحت تره! پارسال هم نمیدونم چه مشکلی داشتم که زدم

جشن ِ تولدمو بهم ریختم ! الآنشم که ۱هفته أس با یکی قاطی أم اصلاْ حوصله ندارم با این وضع بخوان برام

جشن ِ تولد بگیرن!  همون بهتر که جشن ِ تولدم تو سوت و کور برگزار بشه!

شاید اینجا یه جشن ِ مختصری گرفتم شایدم نگرفتم!

پی نوشت :

تمام چیزی که باید از زندگی آموخت ،

تنها یــــک کلمه است

"میگذرد"

ولی دق می دهد تـــــا بگــــــــــــذرد...

پی نوشت :

گاهی نیاز داری به یه آغوش بی منت ، كه تو رو فقط و فقط واسه

پی نوشت :

خدا جون اگه صلاح ميدوني،اين درحکمتت رو یکم ببند اون در رحمتت رو یکم باز کن مچکرم!!

دل نوشت :

فرزانه پای ِ تلفن چند روز پیش به مامانم گفته بود : مونا هر وقت قرار شد ازدواج کنه من ۱ ماه خونتون میمونم

به مامانم گفتم: حالا کی خواست ازدواج کنه بگو مونا فعلاْ قصد ِ ازدواج نداره ولی هر وقت قصدش شد رو جفت

چشماش جا داری :)

* دیروز تو مهمونی مادر بزرگم که من نرفته بودم دختر عمه أم از دانشگاه ِ من پرسیده بوده بعد مامانم

گفته بود : نه دیگه دانشگاه نمیره ِچون محیطش خوب نبوده اومده بیرون... بعد دختر عمه أم گفته خب چرا

دوباره شرکت نمیکنه؟ مامانم گفته: چون اگه یه رشته خوب بخواد قبول بشه اطراف تهرانو شهرستان قبوله

که داییت موافقت نمیکنه... مونا خارج میخواد! بعد دختر عمه أم گفته: خب بزارین بره چه اشکالی داره؟

مامانمم برداشته گفته: خب داییت مخالفه! بعد دختر عمه أم برداشته گفته خب ازدواج کنه!

مامانمم گفته: خب خواستگار زیاد داره ولی اونی که میخواد پیدا نمیشه!

بعد دختر عمه أم گفته چی میخواد؟

مامانمم برداشته گفته: خُب مونا میگه من یه شوهر میخوام که ...

ادامه مطلب برای ِ کسایی که رمز دارن! رمز همون قبلیه..

دیروز یعنی پنجشنبه بالاخره رفتم خونه ی خاله أم...

ساعت ۵ صبح خوابیدمو ساعت ۱۲:۰۷ دقیقه بیدار شدمو رفتم حمام بعدشم اومدم لباسامو پوشیدمو

یکم آرایش کردمو ساعت ۱۳:۳۰ از خونه زدیم بیرون..

مامانمم مدام هی غٌر میزد که مگه من نگفتم ۱۳ آماده باش؟ حالا الآن میریم ۱۴ میرسیم

خاله أت بنده خدا غذاش ته دیگ میشه خب! چرا زود آماده نشدی؟ حالا من چی بگم؟

منم در حالی که کمرمو گرفته بودمو داشتم از درد میمردم گفتم: مگه نمی بینی کمرم درد گرفته؟

أصلاْ نمیخواستم بیام الآن که رفتم حمام یکم بهتر شدم خب بگو مونا کمرش درد میکرد یکم طول کشید!

کاری داره مگه ؟ بنداز تقصیر ِ من خب من طولش دادم دیگه!

هیچی دیگه ساعت ۱۴:۳۰ رسیدیم خونه ی خاله أم دختر ِ اون یکی خاله أم هی مسخره بازی در میاورد که

آی مردیماااااا گشنمونه هاا چرا اینقدر دیر کردین؟

 دیگه بعدشم ناهار خوردیمو یکم با تینا(دختر ِ دختر عموی ِ مامانم) حرف زدیمو بعدشم دیگه یه سر رفتم

طبقه ی بالا پیش ِ دایی جونم  از همون اول که درو باز کرد کلی ماچو بوسه أم کردو

هی گفت ماشاءالله ماشاء الله و کلی قربون صدقه أم رفتو کلی دعوام کرد که تو نمیگی

این همه به خودت رسیدی چشم بخوری؟ خخ

منم فقط میخندیدمو  امو حرصش میگرفتو میگفت: نخند جدی گفتما!!!

 یکم نشستم پیششو دردو دل کردو بعدشم خواستم برم پایین پیش ِ خاله أم

که هی داییم گفت: ما که تو رو ندیدیم همین چند دقیقه اومدی بمونی؟

بابا همش پایین بودی یکم بمون!

گفتم: نه دیگه فک کنم الآناس که بابامم بیاد دنبالمون برم پایین حاضر بشم بریم..

خداحافظی کردیمو مامانم گفت منم میرم یه سر بهش میزنمو بر میگردم... 

 ساعت ۱۸:۳۰ بود که بابام اومد دنبالمون بعدشم که اومدیم خونه ، مامانم ماکارونی گذاشتو 

 شاممونو خوردیمو ساعت۲۲ رفتیم عیادت پسر عموم که چشماشو لازک کرده بود

یکم نشستیمو از عموم هی سوال کردمو گفتم: بازاراشون ارزونه مگه نه؟ گفت آره ارزونه

میشه خرید کرد.. گفتم این پاساژای کره أس چون مارکداره گرونه دیگه گفت آره

جنساشونم عالیه خیلی...

از هتلش پرسیدم گفت ۵ ستاره بوده شبی ۲۰۰ تومن ... یهو شاخم در اومدو

گفتم هتل ۳ ستاره الآن تو مشهدش شبی ۲۰۰ شده اونوقت اینجا؟

ایول چه خوب خوب گرفتنا!!!

بعد بابام پرسید با شامو ناهار یا صبحانه؟ عمومم گفت فقط صبحانه!

منم خوشحال پرسیدم کیم چی هم تو صبحونه هاشون میزارن عموم گفت اون چیه؟

مشخصاتشو دادمو گفت : آهان اونو میگی؟ اوه اوه اینقدر تنده که تا فیها خالدونت میسوزه

بعدشم به من هی گفت: غذاهاشون آشغاله همش آبپزه حالت بهم میخوره...

من که همش ماهی خوردم! از برنجاش پرسیدم که گفت برنجاشونم مث سنگه شفته به

هم چسبیده ..گفتم خوشمزه نیست؟ گفت نه زیاد!

بعدشم یه فیلم تو لپ تابش نشونم داد از معبدی که مث قصر بودو برای گردش رفته بودن اونجا!

تو همین قصره یه قسمت بود که زیور آلات میفروختن عموم رفت داخل مغازه یه

مجسمه رو برداشت نگاه کرد بعدشم گذاشت سر جاش.. بعدشم رفتن جاهای دیگه ی

قصرو دیدن! مجسمه های بودایی و ...

اینقدر که عموم تعریف کرد قشنگ بود قشنگ بود أصلناش به پای ِ چیزایی که من تو

سریالاشون میبینم نمی رسید! بعدشم عموم گفت ان شاءالله یه سفر منو تو با بابات میریم!

تو دلم  گفتم خجسته أس فک کرده بابای ِ من میاد!

بعدشم برداشت از شکلات کره ای هایی که آورده بود تعارف کردو خوشم اومد خوشمزه بودن

 به زن عموم گفت برو اون چیزی که برای ِ مونا آوردمو بیار ..

زن عموم رفتو اومد دیدم یه چاپ استیک یه بار مصرف عموم برداشته برا من آورده!

اولش ذوق کردم بعد که دیدم یه بار مصرفه حدس زدم تو غذاهایی که براش آوردن

اینو هم دادن که با چوب بخوره!

چقد واسه این که فک کردم سوغاتی آورده ذوق مرگ شدمو آخرش...!هه

چاپ استیک

برداشته بود واسه داداشم یه شلوار آورده بود از این مدل جدیدا که الآن مد شده

حالت شلوار تو خونه و بیرون ماننده! بعد زن عموم به داداشم گفت : دیدی اندازه أت نیست

بده به مونا باشه؟ هیچی دیگه وقتی اومدیم خونه دلم میخواست خودمو خفه کنم برداشتم

به بابام گفتم مثلاْ واسه من سوغاتی آورده؟

چوب ِ غذا یه بار مصرف واسه من آورده؟ اون همه گردن بند های قشنگ و ارزون

  که تو اون قصره بود رو دیدو برای ِ من زورش اومد یه چی بیاره که به یادم باشه؟

خوبه حالا میدونست چقدر کره رو دوست دارم این همه پول داره زورش اومد ...!!!

هه وای که چقد دلم پٌر بود! به بابام گفتم: این همه میگی عموت خیلی دوستون داره دوستون داره

اینجوریاس؟ حتی به یاد ِ من نبود یه تیکه جنس پاشه بیارهبرداشته واسه محسن آورده؟

من آدم نبودم؟ تو خونه أشون هم که بودیم دید خیلی ذوق دارم برداشت گفت: پول ِ کره رو میخوای؟

گفتم چنده؟ گفت: تو به قیمتش چیکار داری میخوای؟ گفتم اول بگو چنده؟ گفتم ۱۰۰۰ وون

هست گفتم باشه بده آخر سر هم یادش رفت بیاره بده منم هیچی نگفتم!

خلاصه که اینطوری حالم گرفته شد! هرچند بازم جای ِ شکرش باقیه که

چوب یه بار مصرفشو داد بهم!

* الآن تو کره رستوران های ِ خوبشون چاپ استیک های فلزی دارن که دیگه لازم نیست

یه مدل خاص دستشون بگیرن!خودش یه جا داره که چوب ها قرینه ی هم قرار میگیرنو راحت

میشه غذا خورد!

* ازش پرسیدم مردمای ِ آرومیَن مگه نه؟ بعد گفت :آره آروم ِ آروم!

بعد بابام گفت : مگه اون سری نگفتی بد دهنن؟

بعد عموم گفت: وقتی با هم صمیمی صمیمی باشن ابراز محبتشون با فحشه!هه

* حالا شاید یکم توقعم بالا باشه و زیادی از کسی توقع داشته باشم ولی خب من تا حالا به

این شدت برای ِ سوغاتی دلم پُر نبود که این سری ناراحت شدم! اصلاْ توقعی نداشتم

از کسی حتی مادر بزرگم که بین همه ی نوه هاش فرق میذاره برام مهم نبود که چیزی بیاره

یا نه  یا عیدی به یکی از نوه هایِ دختریش  ۵۰۰۰۰ تومن بده  به یکی ۴۰۰۰ تومن!

 شاید فقط ناراحت شدم اما ناراحتیم زودگذر بود اما این سری به خاطر ِ چیزی که دوست داشتم

اینطوری خورد تو برجکم! هه

* مامانم به شوخی به زن عموم گفت: به شوهرت بگو میره کره یه مسلمون ِ قشنگ ِ کره ای

 پیدا کنه اینو رد کنیم بره اینقدر نگه کره کره! بعد زن عموم خندیدو گفت: یعنی اگه پسر ِ کره ای

بیاد خواستگاریت قبول میکنی؟ گفتم : آره اگه مسلمون باشه حتماْ!

( چون مردای ِ کره ای شخصیت های ِ آرومی دارن بر عکس ِ زن هاشون !) هه هه

 هه بعد دوباره خندیدو گفت باشه بزار این سری بره کره میگم یکی رو واست بیاره

 اصولاْ خانواده ی پدریم تو سر ِ کار گذاشتن خیلی ماهرن !

ساعت ۱۴:۳۰ بود که از خواب بیدار شدمو تمام ِ وسایل ِ مورد ِ نیازمو جمع کردمو رفتم حمام...

بعد از اومدنم از حمام عطرو اسپری و کرمو هر چی که میخواستمو دوباره ریختم تو کیف دستیمو تا لحظه ی آخر

تمام ِ وسایلای ِ مورد نیازمو برداشتمو لباس پوشیدمو آماده شدم که بریم فرودگاه..

پارسال با آژانس رفتیمو رفتو برگشت ۳۰ تومن برامون آب خورد...

امسال دیگه تصمیم بر این شد که با ماشین شخصی بریمو ماشینو واسه دو روز بزاریم تو پارکینگ فرودگاه

که از همه لحاظ به صرفه تر باشه...

ساعت ۱۵:۳۰ حرکت کردیمو ۱۶:۵۰ دقیقه رسیدیم فرودگاه... اول که به اشتباه رفتیم ترمینال ۱

و دوباره برگشتیمو ماشینو از پارکینگ در آوردیمو حرکت کردیم به سمت ِ ترمینال ِ ۴

ماشینو پارک کردیمو راه افتادیمو وارد فرودگاه شدیم...

دیگه ساعت۱۷:۳۰ بود که بابام رفت نمازخونه فرودگاهو منو مامانم تو سالن انتظار نشستیمو منتظر شدیم...

هواپیماها اکثراْ تأخیر داشتنو پرواز ۱۴ بعدازظهرش هنوز بعد ۴ ساعت حرکت نکرده بود!

تا ساعت ۱۸:۳۰ نشستیمو منتظر بودیم که اعلام کنن که هواپیمای ِ ما کی پرواز داره...

هیچی دیگه یهو دیدیم اعلام کردن هواپیمایی کاسپین به مقصد مشهد باطل شد!

اولش یکم جا خوردیمو باورمون نشد که سفر کنسل شده بعد بابام رفت که جویا بشه قضیه از چه قراره

که وقتی برگشت فهمیدیم که بلـــــــــــــــــه سفر کنسل شده اونم به خاطر ِ چی؟ این که

دید کوره و ِ مِه زیاده...  دیگه هیچی کل ِ پرواز های مشهد کنسل شد!

حالا موقعی که بابام رفته بود بلیط ها رو نشون بده و سوالشو بپرسه به مامانم خندیدم گفتم: به به

میبینم که امام رضا هم نطلبیدو ضایع شدیم رفت!

بعد مامانم برداشت یه خنده ی از رو حرصی کردو گفت: تقصیر ِ تو شده که هی به بابات اصرار کردی بره واسه

مشهد اونم تو این هوا بلیط بگیره خب معلومه هوا خراب که باشه نمیشه پرواز کرد آخه!

بعد من حرصم گرفتو خندیدم گفتم: نه خانوم به این چیزا نیست خب نطلبیده دیگه چرا حالا خودتو گول میزنی؟

بعد مامانم چشمو ابرو اومد که آره دیگه پارسال جلو زبونتو نگرفتیو با اون گریه أت گفتی دیگه تا وقتی

شوهر نکنم نمیام اینم جواب ِ حرفت! کاش حداقل یه دعای ِ دیگه میکردی بلکه مستجاب میشد

تو فرودگاه بابام زنگ زد به آژانس هواپیمایی دوباره خواست واسه شنبه بلیط بگیره که دیگه مامانم

گفت بزار یکم هوا بهتر بشه بعداْ بلیط بگیر الآنم که اعلام کردن شنبه به بعد هوا سردتر میشه اون موقع

هم باز دوباره به خاطر ِ هوا کنسل میشه

خلاصه که هیچی دیپورت شدیمو الآنم منزل تشریف داریم

دل نوشت :

موقعی که میخواستیم آماده بشیم که بریمو سوار ِ ماشین بشیم یهو چشمم به پنجره ی حیاط افتاد که

داشت برفای کوچولو و ریزه میزه از آسمون میریخت پایین آخ که چه ذوقی کردم دیدنی!

تو مسیر فرودگاه هم حسابی خوشحالو خندان که تو این هوای ِ برفی داریم میریم مشهد :)

بعدشم که موقع ِ دیپورت شدن هم برف همه جا رو سفید پوش کرده بود منظره ی درختای ِ خیابون دیدنی بود

حالا قبلِ سفر هم خاله أم میخواست مهمونی زنونه بگیره دعوتمون کرده بود واسه پنجشنبه که قراره مامانم

با خواهرم برن منم میخواستم برم با خاطره خونه ی ستاره اینا واسه دیدن ِ عروس خانوم که اصلناش

حس و حوصله ندارم نیــــــــــــــــدونم حالا یا میرم خونه ی خالم مهمونی ، یا با خاطره میرم خونه ی ستاره ، یا

اصلاْ جایی نمیرمو میمونم تو خونه ورِ دل ِ بابام

جمعه هم شاید اگه خدا بخواد یه سر بریم نزدیکای ِ فشم برف بازی! البته شایــــــــــد

دل نوشت :

وقتی هوا سرد میشه خواب خیلی مزه میده تازه فک کن خوب هم خوابیدی ها ولی

یهو نمی فهمی چرا چشمات گرم ِ خوابن!

بابام میگه وقتی هوا سرد میشه بدن ِ آدم یکم سست میشه واسه همین دوست داری بخوابی

اکثراْ  برف که میاد اینجوریه و الا تو هوای ِ بارونی من یکی زیاد مثِ الآن اینقدر

حس ِ خواب ندارم

* تو مسیر ِ برگشت یه ماشین عروس هم دیدیم ، به مامانم گفتم: خوش به حال ِ عروسه که تو شب ِ

برفی عروسیش برگزار میشه بعد مامانم گفت: یعنی اینقدر دوست داری برفو؟

گفتم: من هلاک ِ برف جماعتم خخکاش عروسی ِ منم شب ِ برفی بود..

بعد مامانم برداشته جدی گرفته میگه: عروس هایی که شب ِ عروسیشون برفو بارون بیاد

بیچاره ها اکثراْ مریض میشن روز ِ پاتختیشون از پا در میان

گفتم نه بابا یه لباس گرم رو لباسشون میپوشن حله!

پی نوشت :

میگم دلــــــــم تنگه مامانم میگه واسه کی؟

میگم: واسه همه چی..

مامانم میگه: بابات بهم گفته مونا هنوز دلش اونوره ها نه؟

منم به بابات  برداشتم میگم نمیدونم چشه ازش نپرسیدم!

حالا مامانم برداشته میگه چیه؟ دلت اونوره؟

میگم: اگه اونورم باشه با هیچ شرایطی نمیتونم بسازم!

نه اخلاقی نه خانوادگی هیچی!

کلاْ نمیـــــــــــــــدونم چمه!!

 بعد یهو بغض تو گلوم حبس شدو یکی دو قطره اشکم اومدو خودمو کنترل کردم که مامانم نفهمه

 که گریه میکنم! هههه

پی نوشت :

سر ِ حرفم تویی دنیا رو گشتم آخه چرا شدی تو ، سرنوشتم

تویی که از منو عشقو دلم دوری ، نمی فهمی منو بس غٌدو مغروری

تویی که تا ابد همیشه لجبازی ، نمی فهمی که داری چی رو میبازی!!!

دوباره بازیچه نکن قلب ِ منو ، که خیلی داغونه دلم

فکری بکن به حالِ  من ، همین یه بار! بزار که حل شه مشکلم..

میشه تمومش بکنی ولش کنی حرفای ِ بچه گونه أتو  ِ خستم دیگه نمیکشم سنگینی ِ بهونه رو..

دوباره بازیچه نکن قلبِ منو که خیلی داغونه دلم..

.

.

.

دو هفته پیش پنج شنبه روزی بود که بحث ِ مشهد پیش اومد که خواهرم گفت : برای ِ امام رضا اول

 باید بطلبتت بعد بری اقدام کنی اما برای ِ امام حسین اول باید همت کنی بعد ببینی طلبیده میشی یا نه...

بحث ِ اذن دخول ِ امام رضا پیش اومد که ...

*خواهرم گفت: آقای بهجت تو یکی از صحبت هاشون گفته بودن اگه دیدی رفتی اذن دخول امام رضا

 رو خوندی و یه قطره اشک از چشمات نیومد یعنی آقا اجازه ی ورود به حرمشو بهت نداده...

موقع ِ بحث ، اولش خواهرم نگفت: که اینو کی گفته  منم گفتم: یعنی واقعاْ یکی اشکش در نیاد

یعنی باید پاشه بره خونش؟ این همه راه طی میکنی بری پایوس ِ آقا بعد اشکت در نیادو برگردی؟ برو بابا

این حرفا چیه ؟ مگه میشه؟ آدم این همه با عشق امام رضارو  میخوادو امام رضا دعوتش میکنه بره مشهد

بعد یهو اشکش نیادو...؟

خواهرم گفت: خب همینه دیگه  وقتی بهت اجازه ندن بهتره برگردی...

دیگه هیچی من بحثم شد که یعنی چی؟ مگه میشه؟ اصلاْ کی اینو گفته؟ آدم خودش باید با قلبش امام رضا

رو بخواد حالا چه گریه أش گرفت چه نگرفت این که دلیل نمیشه! من شاید اون موقع

حس ِ گریه نداشته باشم یعنی امام رضا نطلبیده؟

همش مگه چند روز با این خرج ها میشه رفت مشهد که حالا ببینیم طلبیده شدیم یا نه؟

بعد مامانم گفت شاید این مال ِ مردم ِ شهر ِ مشهد باشه که چون دائم اونجا هستند و میتونند برن حرم

امکان ِ چنین حالتی براشون ایجاد بشه هان؟

بعد خواهرم گفت: واسه خودتون چی دارید میگید؟

اینو آیت الله بهجت گفتند که زیارت امام رضا میرید این حال اگه بهتون دست نداد برگردید!

حالا شما هر کاری میخواید بکنید بکنید..

بعد من دوباره گفتم اصل قلب ِ آدمه که پر میکشه واسه حرم ِ امام رضا و وارد شدن تو حرمش...

بعد احسان هم حرف ِ منو تایید کردو دیگه هیچی فقط تو دلم گفتم: یا امام رضا یعنی هر کی

اشکش نیومد شما دست رد  به سینه أش میزنی؟ بعد قرنی یکی میاد زیارت شما با شوق

بعد شما ممکنه قبولش نکنی؟ هیچی دیگه تا امشب با این موضوع حسابی کلنجار میرفتم که یعنی

 چجوریاسو این حرفا!

رفتم تو نت یه سرچی کردمو دیدم آیت الله زیارت امام حسینو

برای اذن دخول فرمودند که :

اذن دخول حضرت سیدالشهداء علیه السلام گریه است ، اگر اشک آمد امام حسین علیه السلام

اذن دخول داده‌اند و وارد شوید.

اگر حال داشتید به حرم وارد شوید. اگر هیچ تغییری در دل شما به وجود نیامد و دیدید حالتان مساعد نیست،

بهتر است به کار مستحبی دیگری بپردازید. سه روز روزه بگیرید و غسل کنید و بعد به حرم بروید و دوباره

 از حضرت اجازه ورود بخواهید.

بعد دیدم راجع به زیارت ِ امام رضا هم فرمودند که:

 بسیاری از مسلمانان به زیارت امام حسین علیه السلام می‌روند. ولی فقط شیعیان اثنی عشری

 به زیارت حضرت امام رضا علیه‌السلام می‌آیند.

«أأدخل یا حجة الله: ای حجت خدا، آیا وارد شوم؟»

به قلبتان مراجعه کنید و ببینید آیا تحولی در آن به وجود آمده و تغییر یافته است یا نه؟

 اگر تغییر حال در شما بود، حضرت علیه السلام به شما اجازه داده است.

* حالا این توصیه به این شکل بود نه اون طوری که خواهرم گفت...

 الآن یکم حالم بهتره ...واقعاً اشک ریختن یکم سخته وقتی تو حس و حالِ گریه نباشی

این که یه حس ِ خوبی تو قلبت احساس کنی این به نظرم خیلی راحت تره ...

من که به خودم امید ندارم ، میترسم اینقدر گناهکار بوده باشم که این حس و حال تو قلبم ایجاد نشه

فک کن این همه راه میری و آخرش...

خیلی سخته و آدم حسابی داغون میشه به قول ِ احسان اگه دیدی آقا تحویلت نگرفت دلت میشکنه همین باعث

میشه حس ِ خوبی بهت دست بده بری زیارت

میدونم اعتراف به گناه کار ِ یه مسلمون نیست در برابر ِ دیگران و فقط در برابر ِ خدا ممکنه اما فقط اینو

میخوام بگم که شاید اینقدر گناهکار باشم که حتی دعایی هم که واسه شماها میکنم بالا نره...

به دعاهایی که برای ِ خودم میکنم نمیخوام بگم امید ندارم چرا دارم  ولی امیدوارم تو حرم امید بیشتری

تو قلبم ایجاد بشه هر چند دعا برای ِ دیگران زودتر اجابت میشه و به امید نیاز نیست

اما دعایی که کسی واسه خودش میکنه باید ته قلب امید داشته باشه که با صلاحدید خدا دعاش اجابت بشه

و این امید تو قلبش شعله ور باشه ...

فقط ازتون میخوام دعام کنید که امسال دست ِ خالی از پیش ِ حضرت بر نگردم :)

دلم براتون تنگ میشه هر چند که مدت ِ سفر کمه ولی به یادِ تک تکتون ان شاء الله خواهم بود...

مطلبی من باب توصیه ی آیت الله بهجت پیرامون زیارت کلیک

پی نوشت :

نظرات این پست غیرفعاله اگه دوست داشتید نظر بزارید

 تو پست قبل لطف کنید ...میسی

هر سال تابستون ، شهریور ، من ، بابا ، مامان ، داداشم ، میرفتیم پابوس ِ آقا

هر سال بیشتر از سال ِ قبلش ارادتمند آقا می شدم...

سال های ِ اول سن ِ کمی داشتمو هیچی حالیم نبود ، شاید یه موقع هایی هم دوست نداشتم برم مشهد

اما با این وجود میرفتم ، سال به سال عشق ِ آقا برام تازه تر بود...

جوری بودم که لحظه شماری میکردم تابستون بشه و برم پیش ِ آقا و از اون آرامشی که تو حرمش پابرجاست

بهره ببرمو آروم ِ آروم بشم انگار هیچی تو زندگیم آرامشمو بهم نمیزنه وقتی پیش ِ آقا هستم ..

امسال تابستون قرار شد بعد ِ سفرِ شمالِ دسته جمعی با داییم اینا برنامه بچینیمو بریم مشهد...

اما مسئله ای پیش اومد که خواستیم اقدام کنیم برای ِ زیارت آقا امام حسین ..

برنامه ی مسافرت ِ مشهد رو که برای مهر انداخته بودیمو کنسل کردیمو پیشنهاد زیارت کربلا رو دادیم..

اما داییم اینا به دلایلی موافقت نکردنو ما (من، بابا ،مامانم) موافق بودیم که بریم کربلا...

تو سایت ِ عتبات ثبت نام کردیمو اسممونم در اومد اما...

به خاطر ِ شناسنامه ی مامانم و کارت ملی أش که فامیلی هاش یکی نبود

و اشتباه نوشته شده بود مسافرت کنسل شد!

بابام افتاد دنبال ِ درست کردن ِ شناسنامه برای ِ این که بتونه پاسپورت بگیره :)

هنوز که هنوزه موفق نشده ، برای ِ درست کردن ِ فامیلی مامانم باید میرفتیم

خونه ی داییم اینا که شناسنامه ی پدر بزرگمو بگیریمو بابام ببره درست کنه! اما این شناسنامه

 دست دست بین دایی هام چرخیده بودو مامانم مجبور شد

به تک تکشون زنگ بزنه که ببینه شناسنامه دست ِ کیه!

آخر سر  شناسنامه رو که از یکی از دایی هام گرفتیم برنامه ی عمل ِ منو خواهرمو رفت و آمد به بیمارستان

پیش اومد که دیگه هنوز که هنوزه بابام نتونسته ببره درست کنه... چند روز پیش هم مادرم

رفت عکاسی برای ِ پاسپورت عکس بگیره...عکس هم آماده أس تا بابا بره کارا رو ردیف کنه :)

این وسط من دیگه طاقت نیاوردمو هر روز گفتم کی میریم مشهد؟

هی به بابام گفتمو آخر سر بابامو  انداختم دنبال ِ جور کردن ِ برنامه ی مشهد ...

به دلایلی که پیش اومد باز مشهد هی کنسل میشد و من هی غصه دار..

اینقدر حال ِ روحی أم خراب بود که هر روز التماس ِ امام رضا میکردم که بطلبه که بریم پابوسش...

به قول ِ مامانم پارسال شکایت کردی به امام رضا که دیگه نمیام پیشت ببین امام رضا

باید بدویی معذرت بخوای  تا بطلبتت!هه

*آخه پارسال یکی از خادم های حرم تو حیاط نصفه شب یه گیر ِ الکی به من داد که دلم شکست...

من چادر کمری سرم بود یه شال بلند هم سرم کرده بودم که دور کمرمو بپوشونه و حسابی

 حجابم کامل ِ کامل بود.

( اصولاْ کسایی که حجابو زیاد رعایت نمی کنن اصلاْ شال ِ بلند سرشون نمیکنن

 که دور ِ کمرشون مسخص نشه اما من چون میدونم دور کمر با این چادرهای کمری مشخصه

شال ِ بلند سرم کرده بودم)

دست بابامو گرفته بودمو داشتم با خنده راه میرفتم که یهو دیدم یکی داره میگه: خانوم حجابتو درست کن!

من به خودم نگرفتم فکر کردم با یکی از زن های پشت سرمونه یهو دیدم دوباره بلندتر

 داد زد که با شما هستما!

 خانوم.. یهو برگشتم دیدم ای بابا با منه! رفتم جلو گفتم : منظورتون چیه؟

بابام گفت: حجاب دخترم کامله  این چه حرفیه که زدید؟

یهو گفت: دست های دخترتون از چادر بیرونه ..

من حسابی کٌفری شده بودمو نمیفهمیدم که این چی داره میگه! یهو صدامو بردم

 بالا گفتم حجاب ِ من کامله این مدل چادر هم تایید شده أس و توصیه شده این مدل چادر  به

خاطر ِ پوشش ِ کامل رواج پیدا کنه چادرِ حضرت ِفاطمه هم به این شکل بوده ....

حالا من نمیفهمم منظور ِ شما چیه؟

بعد گفت : نه خواهرم دستاتون که از چادر بیرونه جلب توجه میکنه وااا

یهو منو میگی؟ چنان آتیش گرفتم که اشکم در اومدو صدامو بلند تر کردمو گفتم:

لطفاْ بفهمید که به کی گیر بدید به کی گیر ندید..

بابامم حسابی ناراحت شده بودو هی گفت آقا لطفاْ مسائل ِ شخصی خودتونو 

 به حجاب نچسبونیدو مردمو زده نکنید!کارتون خیلی اشتباههه ! بعد یهو طرف گفت آقا اصلاْ ببخشید..

هیچی گریه ی من بند نیومدو همچنان  گریه میکردمو چنان بغضی داشت خفه أم میکرد که نگو!

کمی جلوتر دیدم یه خادمه داره به بابام میگه چی شده آقا؟ دخترتون چرا گریه میکنه؟ چی شده دخترم؟

من بابت شدت ِ گریه ام نتونستم حرف بزنمو بابام ماجرا رو گفتو خادمه گفت ای بابا چرا به شما که حجابت

کاملو بدون ِ عیبه اینطوری گفتن؟ پرسید کی بوده؟ بابام گفت مهم نیست کی بوده فقط از این ناراحت شدم که

به جای ِ این که برن به کسی که موهاشو بیرون میزاره و یه عالمه آرایش میکنه و یه چادر

سرش میکنه که انگار نکرده گیر بدن میان  به دختر ِ من که پوششی کامل تر از این مدل چادر

وجود نداره گیر داده و دلشو شکسته!

چرا آخه مسائل ِ شخصی رو دخالت میدن آخه؟

دیگه مرده گفت از نظر ِ من پوشش دخترتون واقعاْ کامله و هیچ موردی نداره من از شما معذرت

میخوام ایشون اشتباه کردن شما ببخشید.. دیگه دوباره رو به من کردو گفت دخترم ایشون

 اشتباه کردن شما ببخش..منم همچنان گریه میکردمو دیگه از همون لحظه تو دلم به امام رضا

گفتم این رسمش نبود!

پارسال به خاطر ِ خوابی که ازت دیدم چادر سرم کردمو امسال تو حرمت اینطور بهم توپید خادمت!

امام رضا این رسمش نبود دلم بدجوری شکست...خیلی هم شکست این رسمش نبود..

آقا تو راه تا هتل همچنان گریه میکردمو تا وقت خواب هم  مدام از امام رضا شکایت

کردمو گفتم : اگه قرار بود چادر سرم کنمو امسال بیام حرمتو اینطوری بزارن تو کاسه أم این

 رسمش نبود که بیای تو خوابم!دیگه من تا وقتی ازدواج نکردم نمیام...

فرداش رفتیم حرمو باز داغ ِ دلم تازه شدو گریه کردم.. اصلاْ آروم نمیشدم فقط یاد ِ امام رضا و

خوابم که میفتادم حسابی بغضم میترکیدو با خودم میگفتم این رسمش نبود!خخ

* اون شب مامانم گفت: تو شاید جلب ِ توجه میکردی شال ِ سفید سرت کردی

لباس آستین بلند سفید هم تنت کردی دستاتو که آوردی بیرون شاید طرف چشمش

گرفته بابت همین اینطوری گفته و این حرفا ! گفتم: حجابم کامل بوده حق نداشته اینطوری بگه!

حالا بابت ِ همین مامانم میگه شاید چون اونطوری گفتی امام رضا فعلاْ نطلبه... منم گفتم :

امام رضا اینطوری نیست که به خاطر ِ این که من اونطوری گفتم نخواد بطلبه.. امام رضا اینقدر معرفت داره

که میدونسته دلم شکسته  و اشتباه از خادمش بوده و اینا...

دیگه حالا بعد ِ این همه حرف زدن میخوام بگم قطعی شد...

چی قطعی شد؟ هیچی قراره  ۱۷ آبان راهی بارگاه ِ امام ِ عشق بشیم

میدونستم امام رضا معرفتش بیش از این چیزاست....

عاشقشم و واقعاْ لحظه شماری میکنم تا ۱۷ آبان بشه و برم حرمش...

امام رضا منتظر ِ آرامشت هستم

* نائب الزیاره همتون هستم و خواهم بود ، هر چی بدی از من دیدین حلال کنین:)

منتظر ِ پست سفر به مشهد مقدسِ

من که اندکی ویژه أس باشید...البته اگه شارژ بودمو   زنده برگشتم در خدمتتون هستم

پی نوشت :

توضیحی من باب چادر ایرانی کدام چادر است؟

تصویری از چادر کمری

دلم پر است.. پُــر ِ ، پُــر ِ ، پُـــر... آنـــــــ قـــدر ،که .. گاهي اضافه اش از چشمانم مي چکد

کوک کن ساعت خویش

 اعتباری به خروس سحری نیست دگر

دیر خوابیده و برخاستنش دشوار است

کوک کن ساعت خویش

که موذن شب پیش دسته گل داده به آب

و در آغوش سحر رفته به خواب

کوک کن ساعت خویش

 شاطری نیست در این شهر بزرگ

که سحر برخیزد شاطران با مدد آهن و جوش شیرین دیر برمی خیزند

کوک کن ساعت خویش

 که سحرگاه کسی  بقچه در زیر بغل راهی حمامی نیست

که تو از لخ لخ دمپایی و تک سرفه ی او برخیزی

کوک کن ساعت خویش...

دل نوشت :

امشب یعنی جمعه ۱۳ آبان خونه ی پسر عمه أم دعوت داشتیم...

با این که علی رغم میلم دوست نداشتم برم خونه أشون و واقعاْ حوصله نداشتم به خاطر ِ دعوت

ویژه ای که زنش ازم کرده بود دیگه دیدم زشته اگه روشو زمین بندازمو نرم...

از همون ابتدای ِ مهمونی شوهر عمه أم هی گفت مونا خانم چقدر ساکتی تا آخر ِ مهمونی که گیر داد مونا خانوم

هنوزم مثل ِ قدیماش کم حرف و ساکته! که دیگه عمه أم برداشت گفت: نه بابا هم زبونی نداره که هم سنو سالش

باشه که بخواد حرف بزنه واسه همین تو فکر میکنی ساکته

منم با لبخندی مرموز که خوشم اومده که عمه أم ازم طرفداری کرده به شوهر عمه أم نگاه کردمو باز از رو نرفتو

حرف ِ خودشو تکرار کرد که نه خانووووم به هم زبون نیستو کلاْ ...(دیگه دوباره گفت!)

بعد ، حرف از دانشگاه ِ من شدو همشون پرسیدن که ترم ِ چند هستیو کی درست تموم میشه؟

که دیگه بر خلاف همیشه که ماست مالی میکردمو میپیچوندمشونو بحثو عوض میکردم با نهایتِ بغضی که داشت

خفه أم میکرد قاطع گفتم: انصراف دادمو دیگه نمیرم.. یهو همه جا خوردنو هی سوال کردنو آخ ای وای کردنو بعدشم

دلیلشو پرسیدن که گفتم : هیچی محیطش کثیف بود منم ولش کردم!

بعد شوهر عمه أم باز پرسید یعنی قصد ادامه دادن نداری؟ نمیخوای دیگه  بخونی؟

منم گفتم: فعلاْ قصد ِ هیچ کاری ندارم.. بعدشم پرسید پس تو خونه چیکار می کنید؟

گفتم: هیچی کار خاصی نمیکنم بیکارم!

* وای خدا چقدر زورم اومده بود که  بعد ۱ سالو خورده ای  حقیقتو گفتمو اینطور خونسرد قاطع جواب دادم!

از اونطرف دیگه واسه این که حرفشو پیش نکشن گفتم : دوست دارم درس بخونم اما اینجا نه!

بابام اجازه ی خارجو بهم نمیده و الا میرفتمو ۴ سالی خارج درسمو میخوندمو می اومدم ایران!

که شوهر عمه أمو عمه أم پرسیدن ای بابا چرا بابات نمیزاره؟ گفتم هیچی میگه دخترمو دوست دارم دوریشو نمیتونم

تحمل کنمو از این حرفاْ که یکدفعه شوهر عمه أم گفت : برو پیش عمه ی بابات کانادا اونجا درستو بخون... که خندیدمو

گفتم عمه ی بابام حوصله ی خودشو هم نداره چه برسه به بنده رو!

هیچی دیگه بعدشم پسر عمه أم بحثو کشید وسط که آره مدیریت هتلداری تو ایران بازار کار نداره و اله و بله!

* در حالی که تمام ِ استادای مدیریت ِ دانشگاه ِ ما و همه ی دانشجوهای ترم ۳-۴ میگفتن که چون ۳-۴ ساله رشته أش

تو ایران دو تا دانشگاه تدریس میکنن رشته ی عالی و با بازار ِ کار ِ فوق العاده خوبیه!

فقط در مقابل ِ حرفایی که پسر عمه أم به بابام میزد خودمو به نشنیدن زدمو واقعاْ دیگه به

چیزی گوش نکردم که بیشتر از این از درون بترکم!

خونه که رسیدیم رفتم سراغ ِ مامانمو یکم حرف زدمو بعدشم مامانم از حالمو ساعت ِ خواب ِ شب هامو چشمم

پرسید که گفتم درد میکنه دیشبم تا صبح با گریه خوابیدم! بعد برداشته میگه از بس گریه میکنی چشمات درد میگیرن!

* نمیدونم والا با این که کم کم گریه میکنم اما چرا چشم درد میگیرمو اذیت میشم! تازه گلومم خیلی درد داره

بغض ِ بدی تو گلوم گیر کرده که لامصب با یکی دو قطره اشک هم تخلیه نمی شه!

دیگه وقتی داشتم از حالمو زندگیم شکایت میکردم دوباره اشکم دراومدو پاشدم  اومدم تو اتاقم!

این چند روزه خیلی بهم ریختم ، حس میکنم اینقدر به اندازه ی ۱ ماه غصه خوردم الآن داره بغض خفه أم میکنه!

دیشب از خدا خواستم اینقدر که دارم گریه میکنم باعث نشه صبح بیارم بالا!

آخه هر وقت گریه میکنم صبحش در جا حالم بد میشه معده درد ِ بدی میگیرمو حالم بهم میخوره!

واسه همینه که دلم برای ِ یه گریه کردن ِ پر سرو صدا تنگ شده ، تقریباْ یه ۴ سالی هست که با صدا خفه کن

(دستم رو دهنم) گریه میکنم

* از وقتی هم عمل کردم اشکام خیلی بانمک میان.. انگار آب باز کردی شٌر شٌر میریزن پایینو وقتی

دستمو میگیرم مقابل چشمم یه رودخونه پر از آب میشه  خوشم میاد قبلاْ به این شدت اشکم نمیومد اما الآن

دو سه قطره با هم میانو یهو دستمو مٌتکام خیس ِ اشک میشه

دل نوشت :

مامانم میگه یا باید ازدواج کنی که سرگرم زندگی بشی یا باید بری کلاسی جایی!

اما من نه دردم شوهره نه کلاس ، من فقط دلم میخواد زندگیم از بن بست بیاد بیرون همین به خدا!

دل نوشت :

امروز جمعه عموم بعد از ۱۴ روز سفر به کره برگشت.. تو ماشین احوال ِ سفر ِ عمومو از مادربزرگم جویا شدم...

از آب و هواش پرسیدم که گفت : گفته هوا سرد بوده مث ِ تهران... بعد از غذاش پرسیدم که چیا خورده ؟

که دیگه گفت: همش ماهی خورده ،هی هم میگفته حالم بد میشده ماهی رو درسته با دلو روده ی

 خالی نکرده أش می پختنو  میدادن به خورد مون! هه

بعدشم گفته بوده رفته واسه پسر عموهام خرید کنه که یه شلوار تو خونه ای ۳۵ هزار تومن بوده!

به مامان بزرگم خندیدم گفتم: خوب گرفته ، مارکدار گرفته اگه میخواست اینجا بخره واسش گرون تر در میومد!

مامان بزرگمم دید من فهمیدم مارکداره بدون ِ اینکه خودش حرفی از مارک بزنه برداشت گفت: مارک چیه آخه؟

منم گفتم: لازم نبود بره فروشگاه های مارکدار خرید کنه همین بازارهاشم قشنگ ترین لباس ها و کاپشن های

گرمو خوبی داره  که اگه میرفت خرید میکرد هم ارزون تر بود هم جنسش بهتر!

* البته فروشگاه متفرقه هم داره خب عموی من رفته تو سئول از فروشگاه مارکدار خرید کرده بعد میگه گرونه!

مث ِ مکه که بری از فروشگاه مادِر کِر و آدی داس خرید کنی و بگی گرون بوده! والا به هر حال هر چی باشه از

اینجا ارزون تره

اضافه نوشت :

اینم ۲ تا عکس ضایع از پاپوشم !

عکس 1

عکس 2

قشنگ ترشو گذاشتم  تو ادامه مطلب پس پلیز  ادامه مطلب

از خواب بیدار میشم ، معده دردم دوباره اود کرده ، ساعتو نگاه میکنم مثل ِ این چند روز

دوباره سر ساعت ۱۳:۳۰ از خواب بیدار میشم ! احتمال میدم عوارض قرص های ِ مزخرفیه که

استفاده میکنم ، مامانمم میگه خوابت زیاد شده  مال ِ کدوم قرصته؟!

میرم آبی به دستو روم میزنم ، بعدش احساس ِ خوشحالی میکنم که لازم نیست برم

دستامو استریل کنمو مثل ِ عادت ِ چند ساله ای که داشتم لنز بزارم تو چشمام!

مامانمو میبینم که روزه أسو گرفته خوابیده ، از اونطرف بابامو میبینم که داره مثل ِ همیشه روزنامه میخونه!

ناشتا میرم رو وزنه که ببینم وزنم چند شده؟ میبینم ۱ کیلو کم شدم! نمیدونم خوشحال باشم یا ناراحت

فقط میامو به بابام میگم : شدم ۵۰ کیلو! بابامم میگه : خوب نیست لاغر بشی! منم حواسم نیست

میگم عوارض ِ غصه هاییه که میخورمودرد دارمو لاغر میشم  یهو یادم میفته چقد احمقم که این ناراحتی هامو

به بابام میگمو دردی رو درد هاش میشم ، با خودم کلنجار میرم که عجب ابلهی هستی که ناراحتش میکنی با این حرفات!

تلویزیونو روشن میکنم ، میبینم که مثل ِ همیشه یا برنامه ی سمت خدا داره یا برنامه ی گلبرگ! 

احساس خوبی ندارمو میزنم  یه کانال دیگه ، میبینم داره سریال من مستأجرم رو نشون میده...

در حالی که دارم دم پختک میخورم این سریالو هم تماشا میکنمو از خنگ بازی سعید آقا خانی خنده أم میگیره :دی

سریال که تموم شد کل کانالا رو زیرو رو میکنمو انگار نه انگار هیچ چیز ِ سرگرم کننده ای نیست برای ِ تماشا...

پا میشم میرم پای ِ کامپیوتر بلکه  ادامه ی سریال کره ایمو ببینم! ساعت۱۵:۳۰ شده  پاشدم رفتم  هوسمو

درمان کنم، سر یخچال ، دنبال یه چیزیم که عوارض قرص مزخرفمو که ویار ترشی برام ایجاد کرده درمان کنم!

میرم یه پرتقال بر میدارمو یه نمکدون تو دستمو راهی اتاقم میشم :)

چند قسمت که از سریالو میبینم باز حس میکنم که یه چیزی دلم میخواد تو مایه های آلبالو خشکه!

وقت نماز مغربه بابامم سر نماز  به مامانم که داره افطار میکنه میگم : وای طبعم بد شده!

چیکار کنم؟ از اونور این همه ترشی میخورمو معده أم اذیت میشه از اینور هم عوارض ِ قرصا اذیتم میکنه طبعم رفته

به ترشی  آلبالو خشکه میخوام ! مامانم میگه : پاشو برو در فریزر بردار.. میگم از اینا نه که! از این پرس شده ها

که بیرون دارن به بابام که داره دعا میخونه میگم: بابا بیرون نمیری؟ میگه: چی میخوای؟

میگم: هیچی اگه خواستی بری اینو برام بخر با آلو جنگلی:(

ساعت ۱۸ شده منم همچنان بی قرارمو نمیدونم چه مرگمه! حوصله أم سر رفته از بس بیکار شدمو تنبل!

میبینم زهرا فاطمه زهرا رو آورده گذاشته اینجا که خودش بره آرایشگاه... هیچی دیگه ساعت ۱۸:۳۰

پاشدم رفتم در یخچال که کالباسی چیزی بردارم بلکه  مرضم کاهش پیدا کنه میبینم یه چیزی تلپی افتاد رو پامو

آبش پاشید تو چشمام.. حالا همینجور آب خیارشور داره میریزه بیرونو من موندم چشممو بگیرم که سوزشش کم بشه

یا خیار شورو جمع کنم یا برای ِ پام که ضرب دیده گریه کنم! هیچی برداشتم دَبه خیارشورو بلند کردم که آبش بیشتر

از این آشپزخونه رو به گند نکشه! دبه رو برداشتمو تمیزش کردمو گذاشتم تو یخچال!

 دستمو گرفتم به چشممو پامو دارم غُر میزنمو گریه میکنم!

چه درد ِ بدی داشت... روی استخون پام افتاده بودو شدیداْ دردم گرفت!

دیگه هیچی چشمام یکم میسوخت با این حال گندکاری هامو تمیز کردمو  دادو بیداد سر ِ مامانم که چرا اینقدر

چپوندی تو این یخچال آخه! مامانمم از اونور که تو چرا هی میری سر یخچالی که یه بار کاهو رو هم از توش انداختی بیرون!

هیچی آقا بهش میگم پاشو برو آب خیارشورو جمع کن من دیگه بلد نیستم! سریع رفتم تو دستشویی و  یه آبی

به چشمام پاشیدم که فلفلی چیزی اذیتش نکنه!

از دستشویی اومدم بیرون میگم قطره أم کجاس هان هان؟

مامانم اومده ریخته تو چشمام، میبینم بابام داره میره دم ِ در شوهر خواهرم اینا اومدن دنبال ِ فاطمه زهرا!

به بابام میگم داری میری بیرون؟ میگه نه دارم میرم دم ِ در ، مامانم به بابام میگه برو براش اینو بخر کم دردسر درست کنه!

خخ دقیقاْ ساعت ۱۹ قرار بود دوست بابام بیاد بازدید مکه رو پس بده ، هیچی دیگه سه ساعت جرو بحث با

مامانم که من از اتاقم نمیام بیرون حالا میخواد زشت باشه میخواد نباشه! بعدشم بازدید شما رو قراره پس بدن نه منو!

بعدشم اصلاْ حوصله ی کسی رو هم ندارم بیخیال من بشو! مامانمم حسابی لجمو در میاره که پس من میگم

 عمل کردی بعدشم اومدن تو اتاقت آبروی ِ خودت میره و اینا! دیگه بابام برداشته از بیرون اومده میگه فقط

آلو جنگلی داشت از اینا میخواستی؟

منم خوشحال در حالی که آب دهنم داره می ریزه میگم آره

آلوها رو گرفتمو به بابام میگم نگی من عمل کردما! مامانم از اونور که این نمیخواد بیاد بیرونا یه چی بهش بگو!

بابامم هیچی نمیگه و من خوشحال  میرم تو اتاقم که ادامه ی سریالو ببینم

ساعت میشه ۱۹:۱۰ که میبینم سرو کله ی دوست بابام پیدا شده! سریع چراغ ِ اتاقمو خاموش میکنمو میشینم

سریالو میبینم بعدشم که الآن خسته شدمو حسابی غمم گرفته و چند وقته اعصاب ندارم مهسا اس ام اس داده

جیگرم زنم میشی با احساس ِ من؟

بهش  اس ام اس دادم میگم اگه مرد بودی بعدشم مغرورو غد نبودی حتماْ زنت میشدم!

بعدشم با محبت همیشگیش اس داده  تو تاج سر منی فقط باید دستور بدی من اطاعت کنم 

یهویی دلم براش تنگ میشه هر چند قراره برم دانشگاه تهران یه سر ببینمش

یه خواستگار داره که براش نشون آوردن ، فکر به اینکه قراره ازدواج کنه و شاید از هم دور بشیم قلبمو ناراحت میکنه

دوستای ِ من هر وقت ازدواج کردن خیلی رابطه هاشون کم شدو سایه أشون سنگین !

ساعت ۲۰:۲۵ شده و من دارم اینجا یکم مینویسم شاید حس ِ بدی که دارم از بین بره!

دل نوشت :

سریال ِ از یاد رفته حالمو به هم میزنه ، اگه پسر خوبش اینطوری بد از آب در میادو میشه یه آدم پست و

مزخرف وای به حال ِ بد هاش!

دقیقاْ هر وقت این سریالو دیدم هر شب فشار خونم زده بالا ! دائم در حال ِ بدو بیراه به این مرتضی هستم!

میدونم فیلمه و نباید زیاد جدی بگیرم اما متأسفانه از اینجور مردای ِ... بلا نسبت شما زیاده و آدم مستقل و مجرد

بمونه بهتر از ازدواج با این شخصیت هاستآدمی که تا به یه جایی میرسه و محیطش عوض میشه یا میره خارج یا ..

و هوسرانو پستو مزخرف میشه همون بهتر که بدبخت بشه! بمیره نابود بشه! خخ

من جای ِ زن ِ مرتضی(دور از جون ) بودم موقع طلاق یه دو تا سیلی آبدار میخوابوندم تو گوشش هوس از کله أش بپره

بعد هم دور میشدم ازش! از زن هایی که مظلومانه بیخیال میشنو میرن بدم میاد خیلی ضعیفن!

 * اگه غر غر کردن های ِ من اذیتتون میکنه خب نخونید برید جاهای دیگه!

 دل نوشت :

 چند وقتیه دلم چیزایی میخواد که نباید بخواد!

بابام چند وقت پیش میگه : تو دوست داری چیزهایی رو تجربه کنی که تک باشن فقط مال ِ خودت باشن!

میگه یه مدت به سرت میزنه بری مسابقات ِ رالی حسابی هم  ذهنتو درگیرش میکنی !

بعد دوست داری بری موتور سواری ، گیر میدی که از مأمورا بپرس که  به زن گواهینامه میدن یا نه؟

بعدشم میخوای بری خارج طب سوزنی بخونی :(

شاید بابام راست میگه نباید چیزایی رو بخوام که ممکن نیست !

اما نمیدونم چرا شدیداْ به چیزهایی علاقه دارم که وابسته به پسرهاست!

گیر میدم به موتورو جرو بحث میکنمو بابام میگه واسه داداشت نمیخرم واسه تو بخرم؟ حتی با پول خودم هم

راضی نمیشه و نمیزاره و حسابی قاطع برخورد میکنه!

دلم سفر خارج میخواد میگه با کی بری؟ میگم خودم ! میگه صد سال دخترمو تو کشور غربت رها کنم؟

بهش میگم ۳۰ سالم بشه چی؟ میگه تا وقتی من زنده أم نمیزارم تنها بری خارج حالا چی؟

 من با تور ِ ۱۰ شب کره میخوام برما اینطوری برخورد میکنه!

بعدشم که بهشون میگم من تفریحی چیزی ندارم میگن خب برو کلاس! آخه کلاس های ِ مزخرف ِ خیاطی  و

آشپزی به چه درد ِ من میخوره؟ حالم بهم میخوره از این کلاس ها که هیچ لذتی توش نیست!

واقعاْ نمیدونم چرا دلم چیزهایی میخواد که امکانش نیست؟

چیزهای ِ عجیبو غریب که ول کن! :(

میگم بزار برم خارج درس بخونم! میگه عرضه داری همین جا بشین بخون دندون پزشکی قبول شو!

خودشم خوب میدونه که ممکن نیست !

 به یکی داشت میگفت : سخته قبول شدنش!

واقعاْ  موندم چرا من دختر شدم خدا؟

بابای ِ من نذاشت سال ِ اول کنکورمو شهرستان بزنمو مخالفت کرد حالا قراره داداشم که کنکور میده اگه شهرستان

قبول شد بزاره بره! نمیخوام از بابام گله کنم نه ولی واقعاْ بین دختر و پسر چه فرقیه؟

دختر شدم که چی؟ بشم یه موجود گوشه گیر که روز به روز دلسرد تر میشه به زندگی و فقط

دوست داره با تمام ِ درد و مرض هایی که حتی یه زن ۶۰ ساله ممکنه تو زندگیش ۱ بار تجربه أشو داشته باشه

تا ۳۰ سالگی بسازه و عمر کنه؟  واقعاْ تبدیل شدم به شخصیتی افسرده که حوصله ی خودشم نداره :(

الآنم اگه به مهسا قول دادم یه روز برم دانشگاهش فقط به خاطر  اصرار ِ مهساست و

الا بهش گفتم که اگه بیام دانشگاهت غم ِ عالم میگیرتم! من مثل ِ خیلی ها نمیتونم با کلی سختی زندگی کنم

خدا رو شکر میکنم و ناشکر نیستم که اینطوری دارم زندگی میکنمو با درد هایی که دارم میسازم اما واقعاْ

نمیدونم چطور زندگی کنم؟ دیگه نه هدفی دارم نه انگیزه ای نه شوقی !

شوق و شادی ِ من با چیزهایی که دوست دارم زیاد میشه اما... نمیدونم شاید من زیاده خواهم!

اما باور کنید تو زندگیم چیزی رو تا حالا نخواستم  که واقعاْ بهش برسم!

میشه برام زیاده خواه رو معنی کنید؟

آدم ِ زیاده خواه مگه کسی نیست که خیلی چیزها داره بازم میخواد؟

من جز پدر و مادرم  چیز ِ با ارزشی تو زندگیم ندارم که بگید زیاده خواهم واقعاْ ندارم ...

نه یه تحصیلات ِ درست و حسابی ، نه هنری ، هیچی ندارم که بخوام زیاده خواه باشم...

من واقعاْ به هیچ آرزویی نرسیدم ، دوران ِ دبیرستان خوب درس خوندم که بهترین دانشگاه قبول بشم ،

معدل ِ ۱۹ کمتر نگرفتمو همیشه شاگرد نمونه ی کلاس بودم ِ تمام ِ ناظم ها و مدیرا از اخلاقم تعریف میکردنو

فامیلیمو طوری صدا میزدن که به بچه ها بگن من چه شخصیتی دارم و منو دوست دارن...

۱۲ سال درس خوندمو شاگرد اول دوم ِ کلاسم بودم و تنها آرزوم خوشحالی ِ پدرو مادرم بود ...

همین درس خوندن ِ زیاد ِ من بدون ِ هیچ تفریحی باعث شد چشم هام ضعیف بشه اما فقط هدفم موفقیت تو

کنکور بود... به این امید معدل بالا می گرفتمو همیشه شاد بودمو باعث شادی همه می شدم!

همیشه همه خودشون پیش قدم میشدنو رازهای ِ زندگیشونو بهم میگفتنو منم دلداریشون میدادمو

باعث ِ شادیشون میشدم تا تو اون لحظه که با من هستن غم دنیا رو فراموش کنن!

شخصیت ِ شاد ِ من الآن خیلی تغییر کرده ، غم رو دلمه اما هیچ جوره نمیتونم خالیش کنم نمیدونم واقعاْ

چطور زندگی کنم که نشه روز مرگی!

ببخشید سرتونو درد آوردم مهمونا الآن رفتن!

ساعت ۲۱:۱۱

* لطفاْ چیزهایی که گفتمو با جنبه هاش  تو ذهنشون نگه دارنو بعداْ نیان تو دعوا علیه من استفاده کنن!

والا خیلی این تیپ شخصیت ها متأسفانه تو زندگیم بودن و پشیمون میشدم حرف ِ دلمو بزنم پس لطفاْ اگه جنبه دارید...

چهارشنبه ۲۰ مهر  رفتم دکتر چشم پزشک ، چشم هامو معاینه کردو گفت تو که سالمی چیه؟

گفتم : نمیدونم آخه چند وقتیه لنزها تو چشمام از انعطاف می افتنو شُل میشن!!!

گفت آهان پس مشکل ِ تو اینه؟

بعدشم بهم گفت : دخترم لنزات مارک ِ خوبیه مشکلی از لنز نیست این لنزها بعد مدتی...

( به صورت علمی توضیح داد که بنده هیچی نگرفتم خخ) بعدشم گفت : بابا جان چرا عمل نمی کنی؟

منم گفتم: آخه شماره چشم مگه نباید ثابت بشه؟

گفت: چرا خب چند بودی قبلاْ؟ منم بهش گفتمو بعدشم گفت خب الآنم که تغییری نکرده پاشو بیا  عمل کن راحت شو

منم یکم ترس داشتم تو دلم ولی خب بعدش بهم گفت: ۳ روز عینک بزن بعدشم بیا برای ِ انجام معاینات بعدشم

عملت میکنم..

بعد از سه روز با کلی دردسر عینکو موج دار بودنشو کلی سردرد گرفتن یکشنبه رفتم برای ِ انجام ِ اعمال ِ قبل از عمل!

دیگه تعیین چشم کردنو دوباره رفتم اُپتومتری و بعد ۲ بار قطره ریختنو یه عالمه زجرهایی که با سرگیجه گرفتنو

اختلال در تعادل بدنیم ایجاد شده بود  دوباره رفتم برای ِ تعیین شماره و اندازه ضخامت مردمک...

بعد از همه ی اینا رفتم پیش ِ دکترمو با دیدن جواب آزمایش ها گفت که میتونی عمل لازک کنی :)

دیگه برای فرداش یعنی دوشنبه ازش وقت گرفتمو..

دوشنبه قبل از رفتن یه قطره بهم داده بود برای ِ تنگ شدن ِ مردمک ِ چشم هام.. آقا چشمتون روز ِ بد نبینه اینقدر

اذیتم کرد که نگو.. خیلی حالم بد شد چشمام تار ِ تار شده بودو به نور حساس!

بعدشم که سردردو بینی دردو چشم دردی منو گرفته بود که فقط دلم میخواست زودتر عملم کنه برم خونه!!

بعدشم که دیگه یه ۲۰ دقیقه تو بیمارستان معطل شدیمو  صدام کردن که برم اتاق عمل

دم ِ در بهم لباس و کلاه و پاپوش ِ مخصوص دادنو  یه کم از اقدامات ِ بعد ِ عمل پرستارها صحبت کردنو بعدشم یه قطره

بی حسی ریختن تو چشمامو صدام کردن که برم رو تخت دراز بکشم.. رو تخت دراز کشیدمو

چشمامو با یه دستگاهی باز کردنو  نصف صورتمو با یه پارچه پوشوندنو بعدشم دکتر یه چیزی هی میکشید رو قرنیه

چشممو بعدشم میگفت به یه نور نگاه کن! به نور ِ لیزر  که نگاه میکردم بوی ِ موی ِ سوخته بلند میشد..

البته میدونستم این بو از چیه چون خواهرم قبلاً برام توضیح داده بود که مال ِ سوختن ِ مویرگ های قرنیه و این چیزاس

خلاصه که تا ۳ روز بعد عمل  چشمامو با یه پارچه بسته بودمو یه طرف خوابیده بودم که نور به چشمام نخوره..

قبل ِ عمل هم رفته بودم یه عینک واسه همچین روزی خریده بودم که فقط ۱۶۹ تومن گذاشتم رو دست ِ بابامو آخرشم

فقط واسه رفتن به دکترو بیمارستان زدم به چشمام موقع  ِ بعد ِ عمل اصلاً نمیتونستم از عینک استفاده کنم

حسابی قبلاً عینک طبی که زده بودم رو بینی أم فشار آورده بود!

تو این ۳ روز بعد عمل فقط هر ۳ و ۶ ساعت مامانم برام قطره میریختو قرص ِ دیکلوفناک میداد بهم که

دردو کمتر احساس کنم.. روز پنجشنبه ۲۸ مهر هم رفتم کلینیکِ دکترمو  لنز ِ پانسمانو از چشمام با پنس خارج کرد!

* چون عجله داشتم با یه دکتر ِ دیگه گرفتم با این که دکتر ِ خوبی بود ولی خب دکتر ِ خواهرم محتاط تر بود تو این

مسائل ولی در کل خدا رو شکر راضی بودم و هستم..*

فقط صبح ها که از خواب بلند میشم حسابی چشمام خشکه و باید سریع اشک ِ مصنوعی بریزم که

 چشمام اذیت نشه

حالا بعد ِ ۱ ماه باید دوباره یه سر بزنم به دکتر چون تا اون موقع دیدم ان شاءالله واضح میشه و میرم برای ِ تعیین

شماره چشم که ببینیم ده دهم شده یا نه

ولی الآن که دیدم خدا رو شکر روز به روز از تاری در میاد حسابی خوشحالم چون واقعاً لذت میبرم که دارم با چشمای ِ

خودم و بدون ِ وجود ِ یه مزاحم مث ِ عینکو لنز همه جا رو خوب میبینم و خدا رو شاکرم

خداییش عینکو لنز خیلی چرته و حسابی آدمو اذیت میکنه!

با همه ی سختی هایی که داشت می ارزید و خوشحالم

* اولین نفر که عمل کرد خواهرم بود  بعدشم نوبت ِ من شد حالا هم پسر عمومو

دختر خاله أم تصمیم دارن عمل کنن*

دل نوشت :

ممنونم بابت محبت های ِ تک تک شما مهربونا و این که نسبت به بنده ی حقیر لطف داشتید :)

ان شاء الله همیشه سالم و سلامت باشید..

دل نوشت :

خنده أم گرفته خیلی از دوستام فِک کردن با این طرز نوشتنم یا من رفتم کره یا رفتم حج!

واضح نگفته بودم قراره کجا برم بابت این که نتونستم قبل ِ عمل در جریان بذارمتون عذر میخوام

دوستون دارم

جمعه ۲۲ مهر ۹۰

تالار پذیرایی ... ساعت ۱۸ تا ۲۱

دعوت شدم برای ِ جشن ِ عقد ِ ستاره دوست مهربونم :)

به دلایلی نمیشه برم ولی خیلی دوست داشتم برم اما... نشد خودش ببخشه

چقدر دلم میخواست بعد ِ ۳ سال ستاره رو ببینم الآنم چه بهتر تو  این لباس ، اما هنوزم مشخص نیست که

برم یا نه  و خیلی مطمئن نیستم

* شاید ۱ هفته نتونم بعد ِ (...)  بیام نت واسه همین خواستم بگم که نگرانم نشین  هر بدی خوبی هم

دیدین از من  حلال کنید که دارم میرم یه جایی که طول میکشه و نمیتونم بیام نت...

بعد از انجام ِ کارم حتماْ وقتی همه چیز درست شد میامو براتون توضیح میدم که موضوع از چه قرار بوده و من..

دل نوشت :

دو ، سه روز پیش بود که بابام بهم گفت : عموت قراره بره کره جنوبی !

منو میگی:  برای ِ اولین بار به حال ِ یکی  غبطه خوردم :)

عموم برای ِ مأموریت کاریش قراره بره ، اون سری زن عموم جلوی ِ عموم بهش گفت سری ِ بعد

خواستی بری کره مونا رو هم با خودت ببر دوست داره ببینه  عمومم مثلِ همیشه که دوست داره

 فقط لحظه ای امیدوارت کنه با کلی مسخره کردن کره ای ها بهم گفت سری دیگه میبرمت ببینیشون

تو سفر قبلیش وقتی اومده بود قول ِ فیلمایی که گرفته بودو بهم داد ولی خب مثل ِ همیشه  قولش یادش رفت..

وقتی اولین بار بهم گفت فیلمشو گرفته بهم میده بعداْ  که یادش رفت یادش انداختمو بهم گفت : میترسم خرابش کنی

بزار کپی شده أشو بهت بدم که بابامو دیدم که بهم اشاره میکنه که نمیخواد اصرار کنی..

بعداْ تو خونه بابام بهم گفت: وقتی مایل نیست بهت بده اینقدر  یادش ننداز بخواد بهت میده پس ولش کن

این سری هم که قول ِ سفر کره رو بهم داد یه پوزخندی بهش زدمو فهمید که میدونم داره الکی میگه

حالا اون شب که بابام بهم گفت واسه این غبطه خوردم که چرا یکی که خیلی دوست داره بره نمیتونه بره

اما یکی که زیاد علاقه ای به این کشور نداره مدام میره.. الآن ۲-۳ باره که عموم داره میره کره و من مثل ِ این

احمق ها آرزو میکردم کاش جای ِ اون بودم

* اینقدر به این کشور علاقمندم که سعی کردم خیلی از اصطلاحاتشونو یاد بگیرم ... جدیداْ هم شروع کرده بودم

برای یاد گرفتن ِ الفبای ِ کره ای که دیدم چقدر سخته ۱ روز گذاشتم کنارو  حسابی از زیر یاد گرفتنش در رفتم

ولی هر طور شده میخوام زبونشونو یاد بگیرم با این که یکم سخته ولی برای ِ من از انگلیسی لذت بخش تره

و حاضرم کلی لغت سخت حفظ کنم ولی ۱ بار نرم سراغ ِ حفظ کردن ِ لغات انگلیسی

شایدم برم آموزشگاه بیرون ثبت نام کنمو زبان کره ای رو فول یاد بگیرم :)  خدا رو چه دیدید شاید

 بابام وقتی این همه علاقه و همت  منو دید گذاشت برم کره

یکی از دوستای ِ بابام دیپلمه أستو ۱۰ سالی کره زندگی میکرده با این که سنی نداره  و همش ۳۷ اینطوراست

ولی ۱۰ سال پیش که به کره رفته بوده و تو محیط اونجا مجبور شده زبانشونو یاد بگیره قشنگ یه پا مهندس

 ساختمون شده بوده با این که دانشگاهی جایی هم نرفته ولی در عرض ِ چند ساله تونسته تو یه شرکت کار

کنه و مترجم زبان بین کره ای ها و ایرانی ها بشه سر همین قشنگ تونسته از پس ِ مخارج بر بیادو وضعش خوب

بشه.. بعدشم که میاد ایرانو میره تو کار ِ ساختو ساز

خلاصه که بنده علاقه ی شدیدی به سفر کره دارم و این تنها کشوریه کهراجع بهش تحقیق کردمو

حسابی منو به خودش جذب کرده  البته سفر به چین رو هم دوست دارم ولی اول کره

* یادمه سال ِ سوم دبیرستان یه معلم ِ ادبیات مسن داشتیم که به قول ِ خودش کل اروپا و آسیا و آفریقا رو رفته بوده

الا ۲-۳ تا کشوری که قراره تا چند سال ِ آینده بره ببینه.. همه تعجب کرده بودیم که چطوری این تونسته بره ؟؟

خودش که میگفت بعد ِ فوت همسرش سفرهاشو آغاز کرده خلاصه که به قول ِ خودش از جهانگردی لذت میبره

همه بچه ها این حرف تو گلوشون مونده بود که اگه ما هم موقعیت تو رو داشتیمو یه عالمه پول دوست داشتیم بریم

جهانگردی والا کی بدش میاد؟؟!! خخ

دل نوشت :

برام خیلی دعا کنین که همه چیز موفقیت آمیز پیش بره

پی نوشت :

بفهم درونت چه میگذرد تا بفهمی درون دیگران چه میگذرد . . .

پائولو کوئیلو

شنبه خالم اینا یه سر اومدن خونمون.. تازه پنج شنبه از مسافرت برگشته بودن

رفته بودن تنکابن و رامسر چقدرم خالم تعریف کرد که بهشون خوش گذشته..

داشت از یه جای با صفا که تازه دوست شوهر خالم معرفی کرده بود میگفت که من با حرفایی

که میزد میرفتم تو رویا... خیلی راجع به جواهر دهی که رفته بودن رمانتیک گونه حرف میزد...

دلم عجیب ضعف رفت واسه یه شمال درست و حسابی :)

تعریف میکرد که هوا خیلی خوب بوده اینا هم تو این ۲ روزه رفتن یه شبشو هتل موندنو روز بعدشم یه سر رفتن

جواهر ده که ببینن چی هست..

میگفت: اینقدر قشنگ بوده که حد نداشته  ، یه عالمه مه ، هوا هم خنکو دلچسب ، باد هم که میومده

این مه ها رو جابه جا میکرده این مه ها میخورده تو صورت آدمو آدم صورتش خیس میشده :)

میگفت: هرچی با ماشین میرفتی بالاتر مه ها بیشتر میشدو خیلی قشنگ تر میشد فضا و طبیعت..

میگفت: اگه میدونستیم یه همچین جای قشنگی هست ۱ شب نمیموندیم تو هتل تو رامسر..

یه راست میومدیم همینجا تو هتل سوئیت میگرفتیم :)

خلاصه که خیلی حال کرده بود از فضای ِ جواهر ده ...

منم که این وقتی حرف میزد مه ها رو مث ِ ندید بدیدا تو ذهنم مجسم میکردمو حسابی دهنم آب افتاده بود :)

تصویر 1

تصویر 2

تصویر 3

دل نوشت:

یه رانندگی توووپ ، یه دوست ِ پایه... پیش به سوی ِ مقصدی نا معلوم

خدایا الطافت رو بر من عطا کن  تا یه سفر دلچسب نصیب بشود خدایاااا

دل نوشت:

میگم : حوصله ی این کلاسو ندارم..

میگی : تنبل شدیااااااا

میگم: آدمی که انگیزه نداشته باشه به خواسته هاشم نرسیده باشه

از صبح تا شب تو خونه باشه چی میشه ازش توقع داشت آخه؟ 

میگی: نه تو تنبل شدی بهونه نیار!!!

به قولی:

هنگامی که کسی آگاهانه تو را نمی فهمد

خودت را برای توجیه خسته نکن . . .

دل نوشت:

من که تو این عمری که کردم فقط عزاداری اماما رو دیدم ..!!!

پس تولداشون  کی هست؟ چرا غم ها بیشتر از شادی هاس؟؟

تولد ها پس چرا اینقدر کمه؟؟

چرا غم ها ملموس تر از شادی ها احساس میشه ؟؟

شاید چون خودم غمم اینطوره نه؟؟

شماها هم اینطوری هستین؟

 غم ها رو بدجور حس میکنید؟

دل نوشت:

چقدر جامعه بد شده..

بلا نسبت شماها دختر و پسر سالم خیلی کم پیدا میشه..

آدم یه موقع هایی یه چیزایی میشنوه که...

دین خدا خیلی کمرنگ شده بدجور حس میکنم ...

دل نوشت:

دلم واسه ی محبت هایی که باید باشه و نمیشه باشه تنگ شده...

گاهی فکر میکنم ، حس میکنم روابط سرده...

تحمل ِ این روابط سرد بدون ِ هیچ محبتی خیلی سخته...

این که به خاطر ِ خدا جوری حرف نزنی که مفسده داشته باشه  یکم و بلکه بیشتر از یکم سخته!!

این که دلت بخواد بگی جانم ، عزیزم ، عاشقتم ، میخوامت ، نفسم ،

ولی نشه بگی ، نه این که نتونی بگی ، نه این که نخوای بگی ، نه این که غرور نذاره، نه!!!  فقط منتظری

به وقتش ، حالا وقتش کی باشه خدا میدونه...

این که فکر میکنی اصلاْ بیخیال ِ ازدواج ، بعد یهو به خودت میای که نه!! یکی رو میخوای

یه همدم ، یکی که دوسِت داشته باشه ، یکی که تو رو فقط واسه خاطر خودت بخواد ، یکی که

به خاطر  ِ زیبایی ظاهرت دوست نداره بلکه باطنت علاقمندش کرده ، یکی که چون خدا تو قلبته دوسِت داره...

یکی که میدونه سختی میکشی ، میدونه که چقدر تنهایی ولی فقط میگه صبر و تنها هیچ!!! گاهی آدمو به وجد میاره

که دست از افکار مزاحمش برداره و فکر ازدواجو برای همیشه از ذهنش حذف نکنه..

یکی که گاهی میشه مرحم دل ، گاهی میشه باعث و بانی زخم دل

یکی که بخوای فراموشش کنی از یادت نمیره ، یکی که ...

افلاطون میگه :

اگه نتونستی کسی رو فراموش کنی ، بدون هرگز از یادش نرفتی..

نمیدونم تا چه حد درسته ولی عجیب به دلم نشسته...

نمیدونم عشق چه مرزی داره اما میدونم که اوایل خیلی عاشق تر بودم...

هنوز هم هستم ولی روابط که سرده حس میکنم دوسم نداره ، نمیدونم!!

دلم برای ِ روزای ِ اول تنگ شده ...

الآن فقط حس میکنم تنـــــــــــــهام،

 اینقدر تنها که دلم به حال خودش میسوزه :((

شایــــــــــــــدم مشکل از خودمه که نسبت به همه چیز بی تفاوت شدم.. نمیــــــــــــدونم:(

 دلسرد بدون ِ هیچ محبت ِ دریافتی ، مسکوت ، ضعیف ، پژمرده و دیگر هیچ!!!

دل نوشت:

۲ دلم... اصلاْ بی دلم..

رُک بگم !! نمیدونم چه غلطی بکنم..

دلم میخواد درس بخونم ولی اصلاْ دیگه حوصله ندارم ، دلم راضی هم نمیشه درس نخونم :(

۱۲-۱۳ سال که الکی نشستم درس بخونم معدل بالا بیارم که بعد بشینم تو خونه که!!!

بلاتکلیفم دردمو نمیدونم ، نمیدونم چمه ، حتی نمیدونم خرو میخوام یا خرما رو :(

یه بلاتکلیفی عجیبی داره وجودمو مث خوره میخوره  یه جورایی از این احساسایی که بر من مسلط شده

داره حالم بهم میخوره .. بی اراده شدم ، سست و عدم ثبات در تصمیم!!!

دوستم میگه: ازدواج کن !!

وقتی اینجور و به این شکل داغونم چطور میتونم یکی دیگه رو بدبخت کنم خداا رو خوش نمیاد!!

کـــــــــــمک ، پلـــــــــــــــیز

پی نوشت:

شده ام سنگ صبور روزگار.....

دارد تمام غم هاي ديرينه اش را يك جا به خوردم ميدهد...

تــ و را هَـ رگز ارزو نخواهَـ م كرد. .هَـ رگز !  چون مَحال ميشوي مثلِ همه ي ارزوهايـَم !

این دلاویزترین حرف جهان را، همه وقت،

نه به یک بار و به ده بار، که صد بار بگو !

« دوستم داری » ؟ را از من بسیار بپرس !

...

« دوستت دارم » را با من بسیار بگو !

فریدون مشیری

دل نوشت:


دیروز مهناز دوست دانشگاهیم زنگ زده بود.. بعد کلی حرف که تو بی معرفتی یه زنگی زونگی

هیچی به هیچی و ... ازم شماره ی یه کلاس زبانو میخواست!!!

تو حرفامون از دانشگاه ازش پرسیدم مث این 2 -3 باری که زنگ زدو باز از دانشگاه پرسیدم..

میگفت: مونا باور کن دیگه دانشگاه حِسش نیست مث ِ ترم یک نیست..

گفتم: جدی میگی؟ یعنی دیگه کسی چرت و پرت نمیگه؟

گفت: نه بابا هیچ کس چیزی نمیگه...بعد گفت ترم دو که انتخاب واحد کردم جلوی ِ کل ِ واحدام

نوشته شده بود خواهران .. یه دو تا کلاسمون مختلط بود اونم همه ی بچه های پارسال نبودن!!

بعد در حالی که جا خورده بودم گفتم: جدی میگی؟ یعنی اکثر کلاس هات دخترونه بوده؟

گفت : آره به خدا دانشگاه داره تفکیک جنسیتی میشه ..گفتم نه بابا اونم ادانشگاه آزاد؟

گفت: آره  بیشتر کلاسامونو جدا کردنو جلو انتخاب واحد نوشتن خواهران!!!

و من در حالی که  از تعجب دهنم باز مونده بود گفتم: نـــــــــــــــه بابا !!

          

از استادا که پرسیدم  میگفت: همه سن بالا و به موقع میان سر کلاس... مث ِ ترم ِ یک

استاد پیچوندنی نداریم اصلاً همه خیلی خوبن!! خاک بر سرت که رفتی

بهش گفتم انتخاب واحد کردی؟ گفت آره بابا این سری هم 1 کلاسم مختلطه مابقیش

(در حالی که میخندید ) ویژه ی خواهرانه...

بعد تلفن آخ چنان سوختم که نگو حسابی هاااااااااا

به بابام که گفتم گفت:  گفتم 1 ترم مرخصی بگیر درست میشه گوش نکردی !!!

 
                

دل نوشت:


از دیشب که ساعت ها رو 1 ساعت بردیم عقب چقدر زمان دیر میگذره ...

اصلاً مورچه ای میگذره .. چقدر بد شده ساعت ها رو بردن عقب کاش همون حالت خودش میموند

خیلی بد شده بد شده بد شده!!! حرف نباشه بد شده

پی نوشت:


ساعت ها به ساعت می نگرم.. مسابقه گذاشته اند عقربه ها ،

هر چه غمت بیشتر باشد از سرعت خود می کاهند!!

دل نوشت:


خدا رو شکر  این چند شبه هوا بارونیه ، نَم ِ دَم ِ صبح دیوونه أم میکنه ... هوای خنک از پنجره

میخوره به صورتمو حسابی دیوونه أم میکنه ... خدایا شکرت عجب هوایی شده این چند شبه !!!

پی نوشت:

اگر ماه بودم ، به هر جا که بودم
سراغ تو را از خدا می گرفتم
وگر سنگ بودم ، به هر جا که بودم
سر رهگذار تو جا می گرفتم


***
اگر ماه بودی، به صد ناز ، شاید
شبی بر لبِ بام من می نشستی
و گر سنگ بودی ، به هر جا که بودم
مرا می شکستی ، مرا می شکستی

"فریدون مشیری"

پی نوشت :

از کویـــــر آمده امــ

چشممــ از خاطره ریگ پُـــر است

ابــــرـ مــن باش و دلــــمـ را بتکان . . .

پی نوشت :

دلی كه از بی كسی غمگین است....
.
.
.
.
.
.

هركسی را میتواند تحمل كند....


دكتر علی شریعتی

پی نوشت:


و من از تمام آسمان يك باران را می خواهم


و از تمام زمین یک خیابان را


و از تمام تو یک دست


که قفل شود در دست من ....!






پی نوشت:

بلنــــد بخـــوان

درشت بنـــویس

آویـــزه ی گوشت کن کـــه :

"تــقـــوا" آن نــیــست

کـــه بــا یک "تـق" ، "وا" بــــرود ... !!!